Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4823 K.2024/1662

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Nizip (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 27/05/2014 tarihli ve 2014/160 esas, 2014/263 sayılı kararının itiraz edilmeksizin 26/06/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 15/09/2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda hakkındaki hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 179/2, 62/1, 52/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri gereğince 360,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Nizip

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2021 tarihli ve 2021/74 esas, 2021/254 sayılı kararının itiraz edilmeden 09/06/2021 tarihinde kesinleşmesini takiben, Nizip Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun 5271 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin d bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmamış" ibaresinin aynı bentte yer alan seri muhakeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline dair Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ve 2020/787 esas,

2022/44 sayılı kararı üzerine oluşan yeni duruma göre lehe olan hükümlerin uygulanması ve infazın durdurulmasına yönelik talebinin kabulü ile dosyanın seri muhakeme usulünün uygulanması için Nizip Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/08/2022 tarihli ve 2021/74 esas, 2021/254 sayılı ek kararının itiraz edilmeden 03.10.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.04.2023 tarih ve 94660652-105-27-29500-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/48557 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/48557 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

Dosya kapsamına göre; ".......Sanığın mahkûmiyetine konu alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçunun 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi gereğince seri yargılama usulüne tabi olduğu, hükmün açıklanmasına ilişkin kararın 17/05/2021 tarihinde verildiği ve itiraz edilmeden 09/06/2021 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve mahkemesince karar verildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış veya kesinleşmiş kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu hükümde, sanığın mahkûmiyetine konu trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi gereğince seri yargılama usulüne tabi olduğu, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına ilişkin kararın 17.05.2021 tarihinde verildiği, 09.06.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, Anayasa Mahkemesi'nin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 153/5 inci maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve mahkemesince karar verildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış veya kesinleşmiş kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Nizip