Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5495 K.2023/5896

Sanıklar hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kızıltepe 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2014 tarihli ve 2012/114 Esas, 2014/70 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 2. Kızıltepe

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2014 tarihli ve 2012/114 Esas, 2014/70 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 12.10.2020 tarihli ve 2018/3186 Esas, 2020/5028 Karar sayılı ilâmıyla özetle.

11.01.2009'da geçirdiği iş kazası neticesinde hastaneye kaldırılan ölenin 25.01.2009'da tedavi gördüğü hastanede vefat etmesinin ardından; ölene ait ölü muayene veya otopsi işlemi yapılmadığı anlaşılmakla, kesin ölüm nedeni ve geçirdiği iş kazası ile illiyet bağını gösterir rapor alınmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Dairemizin bozma kararı üzerine Kızıltepe

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/122 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.07.2023 tarihli ve 2023/85351 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, dosya kapmasında her türlü şüpheden arındırılmış, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmadığına, sanıkların kusurunun bulunmadığına, ölü muayene ve otopsi raporu düzenlenmemesine, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Yerel Mahkemenin Kabulü 1. Kızıltepe 3. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde. "Mardin Hava Meydanı YG-AG Sistemleri Revizyon İşleri ile ilgili olarak, Devlet Hava Meydanları İşletmesi ile Doğan Mühendislik Elektrik San. Tic. Ltd. Şti arasında sözleşme imzalandığı, sözleşme konusu işlerin muhteviyatında bulunan elektrik tesisatı montaj işleri, yüklenici Doğan Mühendislik Elektrik San. Tic. Ltd.

Şti tarafından alt taşeron olarak Elektrik Mak. Bilg. San. Tic. Ltd. Şti'ne devredildiği, maktulün Elektrik Mak. Bilg. San. Tic. Ltd.

Şti'de işçi olarak çalıştığı, elektrik işlerinin yapımı esnasına Mardin Hava Meydanında bulunan trafo odasına maktulün girerek elindeki metal saplı rulo ile boyama yaptığı esnada elindeki boya rulosunun yüksek gerilimli trafo çıkış iletkenlerine emniyet mesafesini aşacak şekilde yaklaşması sonucu elektrik akımına maruz kaldığı ve bunun sonucunda vefat ettiği olayda maktulün işvereni konumunda bulunan sanıkların işçi sağlığı için gerekli önlemleri almadığı ve Mardin Havaalanı İşletmesi Genel Müdürlüğüne ait trafo binasında enerji kesilmeden boya yapılmasına müsade ederek İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 348 inci,

Kuvvetli Akım Yönetmeliğinin 60 ıncı, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 346 ncı maddelerine aykırı davrandıkları, bu suretle meydana gelen ölüm olayında sanıkların asli (1) derecede kusurlu oldukları, Adli Tıp Kurumu

1. Adli İhtisas Kurulunun 23.09.2022 tarihli raporu ile maktulün ölümü ile iş kazası arasında tıbben illiyet bağının bulunduğu anlaşılması ile sanıkların üzerlerine atılı taksirle öldürme suçunu işledikleri sabit olduğundan sanıkların üzerlerine atılı taksirle öldürme suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir." şeklinde karar verilmiştir. 2. 12.01.2009 tarihli suç yeri inceleme ve araştırma raporu ile 23.09.2022 tarihli Adli Tıp Kurumu

1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun maktulün 11.01.2009 tarihinde meydana gelen yaralanması ile ölümü arasında tıbben illiyet bağının bulunduğuna ilişkin mütalaası dosya kapsamında mevcuttur.

3. Dosya kapsamında yer alan. 23.12.2013 tarihli bilirkişi heyeti raporunda özetle, maktulün işvereni konumunda olan sanıkların badana işlerinin yapılacağı trafo binasının tehlikeleri ile trafonun enerjisi kesilmeden çalışma yapılmaması hususunda gerekli uyarıları yapmadıklarından asli (1) derecede kusurlu oldukları, maktulün kendi can güvenliğinin sağlanması hususunda yeterince dikkatli ve tedbirli davranmadığından asli (2) derecede kusurlu olduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür. Sanıklar hakkında ayrı ayrı hükmedilen hapis cezalarının adli para cezalarına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı hareket edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği yönünden.

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen kusur durumuna ilişkin rapordaki kusur tayininin oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, yine Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen maktulün 11.01.2009 tarihinde meydana gelen yaralanması ile ölümü arasında tıbben illiyet bağının bulunduğuna ilişkin raporun dosya kapsamında yer aldığı ve maktulün ölüm sebebini kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla; sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kızıltepe

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/122 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin (A-5) paragrafı hükümden çıkarılarak yerine "Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu,

yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak sanık hakkında taksirli suçtan verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 760 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince bir günü takdiren 40,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 30.400,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi,

(B-5) paragrafı hükümden çıkarılarak yerine "Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak sanık hakkında taksirli suçtan verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 760 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine,