Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5600 K.2023/5815

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Malatya 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli, 2015/1266 Esas, 2016/668 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Malatya 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli, 2015/1266 Esas, 2016/668 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 11.09.2019 tarihli ve 2019/3083 Esas, 2019/8668 Karar sayılı kararı ile; "...CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas-2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere;

hüküm bölümünde CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup;

dosya içeriğine göre, lehe hükümler istemi bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi hükmüne göre adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmakla birlikte, hapis cezasının ertelenmesinin düzenlendiği TCK'nın 51. maddesi hükümlerinin ve CMK 231. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Malatya 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2019 tarihli, 2019/806 Esas, 2019/2065 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin ikinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4.Malatya 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2019 tarihli, 2019/806 Esas, 2019/2065 Karar sayılı kararının 12/02/2020 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde 22.01.2022 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan kasten yaralama suçunu işlediği ve Malatya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 02/06/2022 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince açıklanmasına karar verilmiştir.

5.Malatya 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2022 tarihli ve 2022/695 Esas, 2022/622 Karar sayılı kararı ile seri muhakeme usulünün uygulanması amacıyla kovuşturmanın durmasına ve dosyanın Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı muhakeme bürosuna gönderilmesine karar verilmiş ancak sanığın seri muhakeme usulü teklifine icabet etmemesi üzerine, yargılamanın kaldığı yerden devamına karar verilmiş olup, Malatya 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/1039 Esas, 2022/1200 Karar sayılı kararı ile;

sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.08.2023 tarihli ve 2023/89576 sayılı, "Bozma" görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği. 1.Müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2.Müvekkilinin üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilmeden eksik inceleme ve araştırmayla verilen kararın hukuka açıkça aykırı olduğuna, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü. 1.Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki 34 ZNS 87 plaka sayılı aracı ile seyir halinde iken trafik ekipleri tarafından yapılan kontrolde, 360,5 promil alkollü olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır. 2....'in 360,5 promil alkollü olduğuna ilişkin 07/08/2015 tarihli Malatya Devlet Hastanesinin Genel Adli Muayene Raporu ve laboratuvar sonucu dosyada mevcuttur. 3.Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş olup, Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 11.09.2019 tarihli tarihli bozma ilâmı öncesi alınan savunmasında. "Suç tarihinde alkollü olduğumu kabul ediyorum, lehime olan hükümler uygulansın, Hakkımda ceza verildiği takdirde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ederim" şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği, seri muhakeme usulüne ilişkin olarak muhakemenin durmasına karar verildiği ancak sanığın seri muhakeme usulü teklifine icabet etmemesi üzerine, yargılamanın kaldığı yerden devamına karar verilmiş olduğu belirlenmiştir.

5.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, Mahkemece genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde mahkemenin uygulama yapılmayacağına ilişkin takdirinin olduğu anlaşılmıştır. 6.Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır. A. Tebliğname Görüşü Yönünden. Hükmün gerekçesinde suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterildiği, bunun nitelendirmesinin yapıldığı, hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtildiği ve bunun dayanaklarının gösterildiği gözetildiğinde, hükmün yeterli gerekçeye dayandırılmadığından bahisle bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden. 1.11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19 uncu maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48 inci maddesinin altıncı fıkrasına göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası ... kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu;

yapılan alkol ölçümü sonucunda 360,5 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanık hakkında, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafinin müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, müvekkilinin üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilmediğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği, alınan alkol muayene raporları ve tutanaklar karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafinin eksik inceleme ve araştırmayla verilen kararın hukuka açıkça aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 3.5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin 11 inci fıkrasında yer alan.

"Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir." şeklindeki düzenlemeye göre, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlemin,

önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibaret olduğu anlaşılmakla birlikte.

Malatya 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli, 2015/1266 Esas, 2016/668 Karar sayılı kararı ile; sanığın neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı oluştuğundan, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen ceza miktarının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, doğrudan sanığın neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi sebebiyle, hüküm bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuş olup, sanık müdafinin temyiz sebebi yerinde görülmüştür.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

Malatya 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/1039 Esas, 2022/1200 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (3) numaralı bent dışında, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle, Malatya 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/1039 Esas, 2022/1200 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına,“Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,