Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5710 K.2025/2180

Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının mahkum olduğu cezaların infaz hukukuna göre infaz kabiliyetinin olmadığına, buna göre hükmedilen tazminatın davacının tutuklu kaldığı toplam süreye göre değerlendirilmesi gerektiğine, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının düşük olduğuna, Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine ve reddedilen kısım üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul

13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/437 Esas - 2011/39 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten yaralama, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve yağma suçlarından 02.05.2007 - 07.01.2013 tarihleri arasında 2077 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda suç işlemek amacıyla örgüte üye olma suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilip, temyizde onanarak kesinleştiği, yağma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları bakımından hükümlerin temyizde bozulması üzerine İstanbul

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/207 Esas - 2015/89 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda, yağma suçundan beraatine, 6136 sayılı Kanuna muhalefet bakımından ise 1 ay 20 gün hapis cezasına karar verildiği, hükümlerin 06.04.2021 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü,

davacının mahkum olduğu toplam cezanın bihakkın tahliye tarihinden fazla tutuklu kaldığı süre yönünden maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, maddi ve manevi tazminata ilişkin faiz başlangıcının, davacının bihakkın tahliye tarihi olan 10.06.2009 tarihinden itibaren olarak düzeltilmesi ile manevi tazminat miktarının 110.000 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

1- Gerekçeli karar başlığında ''koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine, "466 sayılı Yasaya göre tazminat'' olarak yazılması, 2- Tazminata esas ceza yargılamasında, davacı hakkında suç işlemek amacıyla örgüte üye olma suçundan 1 yıl 15 gün hapis ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 1 ay 20 gün hapis cezasına hükmedildiği dikkate alındığında;

maddi tazminatın, davacının fazladan cezaevinde tutuklu olarak kaldığı 08.07.2008 tarihinden tahliye olduğu 07.01.2013 tarihi arasındaki 1644 gün bakımından net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘32.930.32’ TL yerine, ‘27.108.29’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine eksik maddi tazminata hükmolunması, 3- Maddi ve manevi tazminata ilişkin faiz başlangıç tarihinin, bihakkın tahliye tarihi olan 08.07.2008 tarihi yerine, 10.09.2009 tarihi olarak tayin edilmesi,

4- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi