Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6634 K.2025/516

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hüküm; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği, Dairemizin 19.04.2023 tarihli bozma ilamı ile sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi sebebiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur durumuna, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde sanığın idaresindeki otomobili ile meskun mahalde, 10.5 metre genişliğinde, bölünmüş, üç şeritli, tek yönlü, asfalt kaplama ve görüşe engel bulunmayan yolda seyri sırasında olay mahalline geldiğinde yolun 9.50 metre mesafesini güvenli bir şekilde geçen yayaya orta refüje 1 metre kala aracının sol ön kısımları ile çarptığı ve yayayı 47 metre uzağa yolun diğer tarafına fırlattığı olayda,

ölen yaya ile eş kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında TCK'nın 85/1.maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2020 tarih ve 2019/15-553 E., 2020/221 K. sayılı kararında “Hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 326 ve 5271 sayılı TCK'nın 307/2. maddeleri uyarınca zorunludur.

Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine dayanan bu zorunluluk uyarınca, sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır.” hususlarına yer verilmiş olup;

somut olayda davaya yeniden bakan mahkemece bozma üzerine yapılan yargılamada, Dairemizin 2020/4651 E., 2023/1352 K. sayılı bozma kararı sanık aleyhine olmasına rağmen, sanığın duruşmaya katılımı sağlanıp bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmaması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde 1412 CMUK’un 326 ve 5271 sayılı CMK’nın 307. maddelerinin ihlal edilmiş bulunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İzmir