Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1209 K.2026/1441

Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvuruları kabul edilerek sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 53/6 ve maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin; bilinçli taksir uygulanarak cezasının artırılmasının hukuka aykırı olduğuna, kusur durumunun objektif kriterlere göre yeniden alınmasınının ve mesleğinin şoförlük olduğu gerekçesi ile sürücü belgesinin alınmamasının gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde sanık sevk ve idaresindeki çekici tipi aracı ile saat 15:00 sıralarında havanın açık, yağışsız, zeminin kuru, yolun çift yönlü, genişliği 8 m, yol şerit çizgileri olan, azami hızın 50 km/sa olduğu yolda seyir halindeyken, zemin içinde sollama yapılmaz işaretlemesinin bulunmasına rağmen viraj içinde önündeki aracı sollama yaptığı esnada karşı yoldan kendi istikametinden gelen araç ile karşılıklı çarpışmaları neticesinde,

karşı araç içerisinde bulunan katılanlar Lokman Batuhan ve Mürsel'in yaralanmasına sebebiyet vermesi nedeniyle, asli ve tam kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesindeki taksirle yaralama suçundan adli para cezası ile cezalandırılması kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesinin suçun sübutu ve kusur yönünden kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak kazada sanığın asli ve tam kusurlu olduğu, katılanların yaralanmalarının ağırlığı nazara alındığında.

5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 22/4 ve 61/1 maddeleri uyarınca meydana gelen zararın ve failin taksire dayalı kusurunun ağırlığına göre hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği halde temel ceza belirlenirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanarak karar verilmesi gerektiği, katılanların iki ayrı vekaletname ile kendilerini temsil ettiği halde sanık aleyhine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi,

sanığın gözaltında geçirdiği sürenin hükmolunan cezasından mahsubuna karar verilmemesi gerekçesiyle, sanık hakkında kurulan hükmün CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında taksirle yaralama suçundan mahkumiyet, hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gebze