Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2922 K.2024/6864

Sanıklar hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiş, ilgili kararın sanıklar müdafii tarafından yapılan temyiz üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2017/5510 Esas, 2019/541 Karar sayılı ilâmıyla, eksik inceleme ile karar verilmesi sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan taksire dayalı kusurlarının bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraatlerine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Dava dışı sanık ...'in 27/11/2008 tarihinde sevk ve idaresindeki kamyonet ile Okan Merzeci Bulvarı üzerinde batı-doğu istikametinde seyri sırasında, Mersin Toroslar ilçesi 213. cadde kavşağı civarında işaretsiz yaya geçidinden, sürücünün seyir yönüne göre yaya olarak yolun sağ karşısına geçmekte olan ...'ı dikkatsizliği ve tedbirsizliği sonucu çarpması neticesinde öldüğü olaya ilişkin ... hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2008 tarih, 8145 nolu iddianamesi ile taksirle öldürme suçundan kamu davası açıldığı ve mahkemesince yapılan yargılamada alınan 20/01/2008 tarihli bilirkişi raporunda, ...'ın ölümünde,

o davada sanık olarak yargılanan ...'in alınan bilirkişi raporunda yerleşim yeri içerisinde ulaşım koordinasyon merkezince belirlenen 75 km/s hızın üzerinde seyrettiği, kavşağa gelirken kavşak şartlarına uyacak şekilde hızını azaltmadığı ve kavşak çıkışından yolun karşısına geçmekte olan yayaya ilk geçiş hakkını vermediği, bu davranışı ile Karayolları Trafik Kanunun 51 ve 52/a maddesini ihlal ettiği, dikkatsiz ve tedbirsiz araç kullandığından kazanın oluşumunda bu nedenle %70 oranında birinci derecede kusurlu olduğu,

Mersin Büyükşehir Belediyesinin Karayolları Trafik Kanunun 10/b maddesi gereğince yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayolunda hız limitinin 70 km/s ye çıkartmasına rağmen yani kazanın meydana geldiği kavşağı yaklaşım yönünden ve kavşak sistemi içerisinde Karayolları Genel Müdürlüğünce hazırlanan trafik işaretleri el kitabında belirlenen standartlara uygun dikey ve yatay işaretleme yapmadığından kazanın oluşumunda %20 oranında ikinci derecede kusurlu olduğu, ölen yaya ...'ın da Karayolları Trafik Kanununun 68/b-3 maddesi gereğince ışıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı,

geçitten geçerken kendi güvenliği açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını gözönüne almadan taşıt yoluna girdiğinde kazanın oluşumunda %10 oranında ikinci derecede kusurlu olduğunun belirtildiği, mahkemece bu rapora göre yapılan yargılama neticesinde sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükme dayanak yapılan bilirkişi raporuna göre Mersin Büyükşehir Belediyesi görevlileri hakkında suç duyurusunda bulunulduğu,

Mersin C.Başsavcılığınca yapılan soruşturma neticesinde Mersin Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Koordinasyon Merkezinde görevli sanıklar hakkında bu rapora dayalı olarak taksirle ölüme neden olmak suçundan kamu davası açılması üzerine yapılan yargılamada mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.01.2019 tarihli kararı ile bozulduğu, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada İstanbul Teknik Üniversitesi Öğretim Üyelerinden oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 21.09.2021 tarihli raporda;

kaza mahallinde yaya geçidi levhası olmasına rağmen yatay işaretlemelerin olmadığının görüldüğü, UKOME ve Belediye fen işleri arasında levha ve işaretlemeler konusunda ayrılık bulunduğu dosya içerisinde Mersin UKOME 18.08.2004, 26.12.2007 ve kazadan sonra 01.04.2010 tarihli ve benzer kararlarında yol üzerinde yapılması gereken kasis, yaya geçidi vb. yapılar ile bu yapıların yatay ve dikey işaretleme görevi Belediye Fen dairesi başkanlığına verildiği,

her ne kadar yatay işaretlemelerin kimin sorumluluğu olduğu konusunda çelişki bulunsa da kazadan önce ve sonra olmak üzere birçok Mersin UKOME kararında yatay trafik işaretlemeleri Belediye Fen işleri başkanlığına verildiği görüldüğü, bu durumda kaza tarihinde söz konusu kaza mahallinde yatay trafik işaretlemerin yapılmasını sağlamayan kaza tarihinde Belediye Fen işleri başkanı olan dava dışı ...'ın tali kusurlu olduğu,

sanıkların ise UKOME yetkilileri oldukları ve kazanın sebeplerinden olan yatay işaretlemenin UKOME sorumluluğunda olmadığından kusurlarının olmadığı belirtildiği anlaşılmakla, Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, taksire dayalı kusurlarının bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, ilk derece mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı,