Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/4152 K.2025/7381

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 29.05.2024 tarihli asıl kararın davalı vekili tarafından, 01.08.2024 tarihli ek kararın davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 20.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1.242,84 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın 1.217,47 TL olması,

manevi tazminatın 2.500,00 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilini ve davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün manevi tazminatın eksik olduğundan bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 45.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle reddine,

davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin asıl karara ve ek karar karara yönelik temyiz istemi; mahkemece usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, davacının zarara uğramadığından tazminat talebinin reddi gerektiğini, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davacının yargılamasında kusuru olan kamu görevlilerine ihbar yapılması gerektiğini, hükmedilen tazminatların ve faizin fazla ve hatalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini, ek kararla maddi tazminata hükmedilmemesi gerektiğini, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi; talebin tamamının kabul edilmesi gerektiğini, hükmedilen tazminatların eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk derece Mahkemesince; davacının tazminat talebinin dayanağı olan MKars Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/298 Esas – 2015/289 Karar sayılı ceza dosyasında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 10.03.2006 - 15.06.2006 tarihleri arasında tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, kararın 18.01.2016 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, davanın 5271 sayılı Kanunun 142/1. maddesinde belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek ve bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz dilekçesinin tebliğ edilmesinin ardından yapıldığı anlaşılarak, davacı vekilinin temyiz isteminin katılma yolu ile yapıldığı kabul edilmiş, tebliğnamedeki davacı vekilinin temyiz isteminin kesinlik sınırı itibariyle reddine karar verilmesini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre. 6100 sayılı HMK'nın 304. maddesi gereğince sadece hükümdeki yazı ve hesap hataları mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.

HMK'nın 305. maddesinde de hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Bir başka anlatımla hükmü değiştirici nitelikte, taraflara tanınan hakları ve yüklenen borçları değiştirir mahiyette hüküm genişletilemez ve sınırlanamaz (HMK m. 305/2). Başka bir anlatımla hakim kararını verdikten sonra bu kararını değiştiremez.

Ancak bazı hallerde hüküm, açık olmayabilir, uygulanmasında bazı tereddütler ortaya çıkabilir ya da birbirine aykırı fıkralar içerebilir. Bu durumda taraflara mahkemeye başvurarak hükmün tavzih edilmesini (açıklığa kavuşturulmasını, açıklanmasını), varsa çelişkinin giderilmesini isteme olanağı tanınmıştır. Mahkeme, tavzih talebini haklı görür ise hükümdeki açık olmayan hal, tereddüt ya da çelişkiyi ortadan kaldırır.

Ancak tavzihle hükümde belirtilen haklar ve borçlar sınırlandırılmayacağı gibi genişletilemez ve değiştirilemez.

Dosya kapsamından, Mahkemece 29.05.2024 tarihli asıl kararla 45.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine dair hüküm kurulduğu, dosyadan el çekilmesine rağmen davacı vekilinin talebi üzerine verilen 01.08.2024 tarihli ek kararla 1.217, 47 TL tazminatın davalıdan tahsiline dair yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak Mahkeme tarafından dosyadan el çekildikten sonra verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ayrıca asıl kararda Dairemizin 15.01.2024 tarih ve 2023/4973 Esas - 2024/158 Karar sayılı bozma ilamı öncesi, 11.03.2019 tarihli maddi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Ankara