Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/609 K.2025/2648

İncelenmeksizin iade Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.11.2023 tarihli ve 2022/1419 Esas, 2023/2015 Karar sayılı karar davacı vekili tarafından ve yine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.01.2024 tarihli ve 2022/1419 Esas, 2023/2015 Karar sayılı ek karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 250.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulüyle, 66,70 TL maddi ve 200,00 TL manevi tazminatın 11.07.2015 tarihinden itibaren, 17.287,40 TL maddi tazminatın 18.02.2017 tarihinden itibaren ve 35.000,00 TL manevi tazminatın da 28.02.2017 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davalı vekili ve davacı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince,

maddi tazminat miktarı olarak yazılı "66,70" rakamının yerine "96,82" rakamının yazılması, maddi tazminat miktarı olarak yazılı "17.287,40" rakamının yerine "17.404,76" rakamının yazılması, manevi tazminat miktarı olarak yazılı "200,00" rakamının yerine "600,00" rakamının yazılması, manevi tazminat miktarı olarak yazılı "35.000,00" rakamının yerine "80.000,00" rakamının yazılması, ayrıca faiz başlangıcı olarak belirtilen "gözaltına alınma tarihi olan 28.02.2017" ibaresinin yerine "tutuklama tarihi olan 18.02.2017" ibaresinin yazılması,

vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasında yazılı "7.632,03" rakamının yerine "10.250,00" rakamının yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekilinin 29.11.2023 tarihinde temyiz talebinde bulunmasının ardından davacı vekili 28.12.2023 tarihinde temyiz talebinden vazgeçmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 02.01.2024 tarihli ek kararı ile hükmolunan tazminat miktarının davalı yönünden temyiz kesinlik sınırında olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle incelenmeksizin iadesine, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, temyiz yoluna başvuru hakkı bir kez doğduktan sonra bu hakkın geri alınamayacağına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/251 Esas, 2019/102 sayılı dosyası kapsamında, davacının tasarlayarak öldürme suçundan 11.07.2015-13.07.2015 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, 18 02.2017 tarihinde tutuklandığı, 22.02.2018 tarihinde tahliye edildiği, 18.02.2017-22.02.2018 tarihleri arasında 369 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 23.06.2021 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

tutuklamanın infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, maddi ve manevi tazminat miktarları yükseltilerek düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 02.01.2024 tarihli ek kararı ile kararın miktar itibariyle davalı bakımından kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden. Davacı vekilinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, dava dosyasında mevcut Ankara

61. Noterliğince tanzim olunan 15.03.2018 tarihli ve 05273 yevmiye numaralı vekâletnamesinin vazgeçme hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 28.12.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B.

Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin 02.01.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi