Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4716 K.2026/1713)

Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına karar verilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 01.02.2017 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 28.02.2021 tarihinde "kasten yaralama" suçunu işlediği, bu suçtan yapılan yargılama kapsamında sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve kararın 05.01.2022 tarihinde kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/11 maddesi gereğince aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

2- Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ve katılan vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; dosya kapsamına göre suçu işlediği sabit olan ve bilirkişi raporu ile asli kusurlu bulunan sanık bakımından üst sınırdan ceza tayini ile takdiri indirim sebebi uygulanmaksızın mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın olay günü oğlunun sünnet düğünü merasimi için müzik yayını yapmak üzere elektrik ihtiyacı olması nedeniyle oturduğu apartmanın karşısında bulunan işyerinden apartmanın bulunduğu yere yoldan kablo ile elektrik tesisatı çektiği, çocuğu ve eşi ile elektrikli bisikletle seyir halinde bulunan müşteki ...'nin beyanına göre yolda bulunan kabloya takılması sonucu elektrikli bisikletin devrilerek kendisinin,

çocuğunun ve eşinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, Yerel Mahkemece, sanığın karşıdan karşıya elektrik kablosu çekerek 2918 sayılı Kanun'un 47/1-d maddesi uyarınca trafik güvenliği ve düzenini tehlikeye soktuğu ve meydana gelen kazada asli ve tam kusurlu olduğu yönünde görüş bildiren 01.08.2016 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alınması suretiyle asli ve tam kusuru ile üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebep olan sanık hakkında TCK'nın 89/4 maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, müştekilerin sanığın çektiği elektrik kablosuna takılarak elektrikli bisikletten düştükleri yönündeki iddiaları karşısında, sanığın müştekilerin yaralanması ile çektiği elektrik kablosunun bir ilgisinin bulunmadığı, çektiği kablonun yola taşmadığı, müşteki ... .'nin motoru kaydırması nedeni ile kazanın meydana geldiği, olayla bir ilgisinin bulunmadığı yönündeki savunmaları, tanık ...'nin olay tarihinde sanığın sünnet düğünü olduğundan yolun kısmen trafiğe kapatıldığı, yol girişlerine araç konularak araçların girilmesinin engellendiği,

sadece mobilet gibi araçların geçebileceği küçük bir boşluk olduğu, çocukların koşup oyun oynadıkları, kazanın da kendisinin gözünün önünde meydana geldiği, yola doğru çocukların koştuğu sırada da müştekinin motoruyla geçtiği esnada çocukları görünce fren sıktığı, yanlışlıkla ara freni sıktığı için olduğu yere devrildiği, motorun düştüğü yerde kablo olmadığı,

kazanın çocukların yola koşması ve müştekinin fren sıkması nedeniyle meydana geldiği şeklindeki beyanı ve diğer tanık anlatımları ile kazanın sanık tarafından çekilen elektrik kablosundan kaynaklandığına dair başkaca bir tespitin de yapılmamış olması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, kazanın sanığın çektiği elektrik kablosundan kaynaklandığına dair müştekilerin soyut iddiaları dışında sanığın inkara yönelik savunmasının aksini gösteren ve cezalandırılmasına yetecek ölçüde ciddi ve inandırıcı somut bir kanıt bulunmadığından,

şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi ilkesi de gözetilerek üzerine atılı taksirle yaralamaya neden olma suçundan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği halde, mahkumiyet kararı verilmesi olayın oluşuna ve hukuka aykırı bulunmuş, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya