Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4770 K.2025/8905)

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında ağaç kesme suçundan, 6831 sayılı Kanun'un 91/1, 91/1-son, 91/4, TCK'nın 62/1, 52/2, 51/1-3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine karar verilmiş, sanık ... hakkında ağaç kesme suçundan, 6831 sayılı Kanun'un 91/1, 91/1-son, 91/4, TCK'nın 62/1, 52/2, 51/1-3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine karar verilmiş,

sanık ... hakkında ağaç kesme suçundan, 6831 sayılı Kanun'un 91/1, 91/1-son, 91/4, TCK'nın 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret-onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; müvekkilinin kusursuz olup, sorumluluğunun olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. Sanık ...'in temyiz sebepleri; kaçak kesimle ilgisinin olmadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanık ...'in orman muhafaza memuru olduğundan sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü sanık ...’in Orman İdaresi’nden ihale ile satın aldığı ibreli yakacak odunları teslim almak üzere işçileriyle birlikte orman sahasına gittiği, teslim edilmesi gereken odun miktarının eksik çıkması üzerine,

yanında bulunan motorlu testereyi bu konuda eğitimli ve yetkin olmayan ölen işçi ...’e vererek eksik kısmın kaçak kesim yoluyla tamamlanmasını sağladığını, bu sırada ...’in herhangi bir güvenlik önlemi almadan, teknik bilgiye sahip olmadan ve uygun donanıma sahip bulunmaksızın meşe ağacı kestiği, kesim sırasında devrilen ağacın üzerine düşmesi sonucu öldüğü olayda, sanık ...’in işveren sıfatıyla güvenlik tedbiri almaksızın ehil olmayan bir kişiye kaçak kesim yaptırmak suretiyle olayda birinci derecede asli kusurlu olduğu,

ölenin de usule aykırı ve bilgisiz şekilde kesim yaptığı için ikinci derecede kusurlu olduğu kabul edilerek sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verildiği, yine orman muhafaza memuru sanık ...’ın ise durumu fark etmesine rağmen ilgili makamlara bildirimde bulunmayıp kaçak ağaç kesme işlemini motorlu araçla yapılmasına göz yumarak ağaç kesme suçunu işlediği, motorlu araçla kaçak kesilen ağaçların taşındığı aracın şoförü olan sanık ...'in ağaç kesme suçunu işlediği,

sanık ...'in kesme motorunun sahibi olup, kesme motoru ile ağaç kesme suçunu işlediği kabul edilerek sanıklar hakkında Orman Kanunu uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR 1.Sanık ... Hakkında 6831 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde. Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 6831 sayılı Kanunun 91/1-4. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçun 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca olağan zamanaşımının 8 yıl, olağanüstü zamanaşımının ise 12 yıl olduğu,

5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/2-4. maddeleri uyarınca kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 29.06.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce 29.06.2023 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından,

hükmün 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 2.Sanık ... Hakkında 6831 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 6831 sayılı Kanunun 91/1-4. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçun 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca olağan zamanaşımının 8 yıl, olağanüstü zamanaşımının ise 12 yıl olduğu,

5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/2-4. maddeleri uyarınca kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 29.06.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce 29.06.2023 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından,

hükmün 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 3.Sanık ... Hakkında 6831 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 6831 sayılı Kanunun 91/1-4. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçun 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca olağan zamanaşımının 8 yıl, olağanüstü zamanaşımının ise 12 yıl olduğu,

5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/2-4. maddeleri uyarınca kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 29.06.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce 29.06.2023 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından,

hükmün 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 4.Sanık ... Hakkında Taksirle Öldürme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla,sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Sanık hakkında kurulan hükümlerde hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının ve dayanak 5237 sayılı Kanunun 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Anamur

1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 1. bendinin 5. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine.