Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/8281 E. , 2026/3667 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2921 E., 2025/551 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Sanığın, gerekçeli kararın 19.03.2025 tarihinde tebliği üzerine 19.03.2025 havale tarihli
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/8281 E. , 2026/3667 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2921 E., 2025/551 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Sanığın, gerekçeli kararın 19.03.2025 tarihinde tebliği üzerine 19.03.2025 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, Tebliğname'deki temyiz isteminin süresinde yapılmadığı gerekçesi ile reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, şantaj suçundan TCK'nın 107/2-1, 52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 2.400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen adlî para cezasının 5 eşit taksitler halinde ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince o yer Cumhuriyet savcısının, sanığın ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine sanık hakkında fikri içtima hükümleri uyarınca daha ağır cezayı gerektiren özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet, şantaj suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 280/1-e maddesi uyarınca hükümlerin bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, TCK'nın 44/1, 134/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. GEREKÇE VE KARAR Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararı verdiği 15.03.2024 tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 280/1-e maddesinde "İlk derece mahkemesinin kararında 289 uncu maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç diğer bentlerinde belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine," ve aynı Kanun'un 280/1-f maddesinde "Soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin veya önödeme ve uzlaştırma usulünün uygulanmadığının anlaşılması ya da davanın ilk derece mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile birlikte yürütülmesinin zorunlu olması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine," karar verilebileceği belirtilmiş olup; aynı Kanun'un 280/1-g maddesinde ise "Diğer hâllerde, gerekli tedbirleri aldıktan sonra (…) davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına, karar verir" şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Anılan düzenlemeler kapsamında İlk Derece Mahkemesince verilen ilk hükme yönelik istinaf talepleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesinin bozma yetkisinin bulunmaması nedeniyle vermiş olduğu ilk bozma kararının karar tarihi itibariyle yürürlükte olan kanunî düzenleme uyarınca hukuka aykırı olup bu karara istinaden verilen sonraki kararların da hukukî değerden yoksun olması karşısında, İlk Derece Mahkemesinin ilk kararına karşı istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yeniden yargılama yapıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde İlk Derece Mahkemesinin bozma kararı üzerine verdiği karara yönelik esastan ret kararı verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından mahkumiyet kurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi ilk hükmü bozarak dosyayı İlk Derece Mahkemesine göndermiş, sonraki hükme yönelik istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Uyuşmazlık, Bölge Adliye Mahkemesinin ilk hükme karşı duruşma açmadan bozma kararı verme yetkisinin bulunup bulunmadığına ilişkindir.
Hukuki İlke: 5271 sayılı CMK'nın 280/1-e ve 280/1-f maddelerinde Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararı verebileceği haller sınırlı olarak sayılmıştır; bu haller dışında 280/1-g uyarınca duruşma açılıp yeniden yargılama yapılması gerekir. Sınırlı bozma sebeplerine girmeyen bir konuda verilen bozma kararı hukuka aykırı olup, buna dayanan sonraki kararlar da hukuki değerden yoksundur (TCK 134/2, 107/2, 44/1; CMK 302/2, 304/2).
Uygulama Sonucu: Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı bozulmuştur.
Dava Strateji Notu: Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmadan verdiği bozma kararlarında, bozma sebebinin CMK 280/1-e ve (f) bentlerinde sınırlı sayılan hallerden olup olmadığı mutlaka denetlenmeli; sınırlı sayım dışındaki bozma kararı ile devam eden yargılamanın hukuki değerden yoksun olduğu temyizde ileri sürülmelidir.