Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13338 K.2023/3804

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.10.2012 tarihli ve 2012/1150 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında gece vakti iş yerinden katılanın cep telefonunu çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,

2.Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2013 tarihli ve 2012/1056 Esas, 2013/807 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği,

3.Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2013 tarihli ve 2012/1056 Esas, 2013/807 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25.09.2017 tarihli ve 2015/4985 Esas, 2017/8817 Karar sayılı ilâmıyla suça konu cep telefonunun İMEİ numarasına göre TİB'den suç tarihinden sonraki kulanıcıları sorulmak suretiyle suça konu cep telefonunun olay sonrası sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı veya olay sonrası kullanan kişilere sanık tarafından verilip verilmediğine yönelik araştırma yapılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve kabule göre eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi gereğince cezadan artırım yapılması gerektiği gerekçesiyle bozma kararının verildiği,

4. Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2017/507 Esas, 2022/445 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi sanığın üzerine atılı suçu işlediği, beraat kararının verilmeyerek hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ... ile tanık E.Ç'in, sanık ...'in işlettiği ...Erkek Kuaförüne gittikleri, sanığın tanık E.Ç'yi saç traşı yaptığı sırada katılan ile sanığın telefonların değişimi konusunda konuştukları, daha sonra sanığın, katılan ...'tan dışardaki havlulardan getirmesini istediği, bunun üzerine katılanın kendi telefonunu bırakarak dışarı çıktığı, sanık bu sırada katılana ait ...

İMEİ nolu N71 marka cep telefonunu bulunduğu yerden sahibinin rızası olmadan aldığı iddiasıyla kamu davası açılmışsa da Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan temin edilen katılanın cep telefonuna ait İMEİ numarası üzerinden iletişim tespiti evrakları incelendiğinde sanığın hattının takılmadığı olaydan hemen sonra hattını takan tanık İ.B'nin sanığı tanımadığı yönündeki beyanı göz önünde bulundurularak 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği,

2. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini beyan ettiği, 3. Aşamalarda bilgi sahibi olarak E.Ç.'nin ve İ.B.'nin beyanlarının alındığı ve dosya içinde mevcut olduğu, 4.Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan temin edilen katılanın cep telefonuna ait İMEİ numarası üzerinden iletişim tespiti evrakları bilirkişi vasıtasıyla incelendiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan temin edilen katılanın cep telefonuna ait İMEİ numarası üzerinden iletişim tespiti evrakları üzerinde yapılan incelemede sanığın suç tarihi ve sonrasında suça konu telefonu kullanmadığı ve suç tarihinden sonra telefonu kullanan tanık İ.B.'nin alınan beyanında sanığı tanımadığını beyan etmesi nedeniyle mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR