Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20050 K.2023/5600

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Germencik Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.10.2014 tarihli ve 2014/685 Esas No.lu iddianamesi ile, sanık hakkında zeytin bahçesindeki ağacın dalına asılı vaziyette ... ve içinde telefon ile bazı eşyaların bulunduğu kol çantasını çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2014/263 Esas, 2015/1327 Karar sayılı kararı ile sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun’un 165/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2020/10623 Esas, 2021/8208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün sübuttan bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/1431 Esas, 2022/315 Karar sayılı kararı ile sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi; sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı yerine suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat hükmü kurulmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın olay günü arkadaşına ait zeytin bahçesindeki bir ağacın dalına astığı ve içerisinde cep telefonu ile birtakım eşyalarının bulunduğu kol çantasının sanık tarafından çalındığı iddiası ile sanık hakkında hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı; telefonun ilk olarak 20.08.2014 günü sanık tarafından kullanıldığı, sanığın bahsi geçen telefonu tanık T.B'den 120,00 TL karşılığında satın aldığını savunduğu, tanığın Belediye önünde bulunan standında sergilediği telefonlardan birkaç tanesini sanığa önceki tarihlerde sattığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

suç tarihinde ... bir yerde telefon alım-satım işleriyle uğraşan tanıktan, katılanın Çin malı olup markasını bilmediğini beyan ettiği telefonu satın ... sanığın, suça konu cihazı suç eşyası olduğunu bilerek satın aldığına ilişkin mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı kabul edilerek Yerel Mahkemece sanık hakkında beraat kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanık aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiş olup; katılanın beyanları, tanık T.B'nin ifadeleri, TİB kayıtları, Olay Yeri ... ve Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmaları, tanık T.B'nin ifadeleri, katılanın suça konu telefonun niteliğine dair beyanı ve tüm dosya içeriğine göre; Mahkemenin kabulünde ve sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR