Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20949 K.2024/1784

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59548 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Suça sürüklenen çocuk hakkındaki erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin İstanbul İnfaz Hakimliğinin 08/11/2021 tarihli ve 2021/19463 esas, 2021/19877 sayılı kararı ile anılan karara karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2021 tarihli ve 2021/1207 değişik iş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacakları değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

Suça sürüklenen çocuk ...’nın suça konu malzemeleri konut kapsamında sayılamayacak inşaat halindeki binanın malzeme odasından çaldığının anlaşılması karşısında, unsurları oluşmayan konut dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde,

Kabule göre ise,

Adli sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkındaki erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin İstanbul İnfaz Hakimliğinin 08.11.2021 tarihli ve 2021/19463 Esas, 2021/19877 Karar sayılı kararı ile anılan karara karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/1207 Değişik İş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması hâlinde yok hükmünde olacakları değerlendirilerek yapılan incelemede;

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin(d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2 .Suça sürüklenen çocuk ...’nın suça konu malzemeleri konut kapsamında sayılamayacak inşaat hâlindeki binanın malzeme odasından çaldığının anlaşılması karşısında, unsurları oluşmayan konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

3.5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin, 14.12.2016 tarihli ve 2016/439 Esas, 2016/519 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeni suça sürüklenen çocuğun cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kamu davası açılmış ise de.