Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6088 K.2024/12098

Başsavcılığının 25.03.2024 tarihli ve KYB-2024/18689 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun sanığa yüklenen mala zarar verme suçunu da kapsayan "Şahsi cezasızlık sebebi veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebep" başlıklı 167/1. maddesinde yer alan "(1) Yağma ve nitelikli yağma hariç, bu bölümde yer alan suçların;

a) Haklarında ayrılık kararı verilmemiş eşlerden birinin, b) Üstsoy veya altsoyunun veya bu derecede kayın hısımlarından birinin veya evlat edinen veya evlatlığın, c) Aynı konutta beraber yaşayan kardeşlerden birinin, zararına olarak işlenmesi halinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda müşteki ...'a ait evi yakmak suretiyle zarar veren sanığın müştekinin oğlu olduğu,

bu nedenle sanık hakkında mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, şikayetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 73/4. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde, Kabule göre de. Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 19/02/2014 tarihli ve 2013/17999 esas, 2014/3682 karar sayılı ilamında yer alan "Sanığın, annesine ait evi kasten yakmak ve camlarını kırmak şeklinde ger- çekleşen eylemi TCK.nun 44. maddesi gereğince yakarak mala zarar verme suçunu oluşturuyor ise de;

mala zarar verme suçuyla ilgili olarak TCK.nun 167. maddesi sebebiyle takipsizlik kararı verildiği cihetle, eylemin aynı yasanın 170/1-a madde ve fıkrasında düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağının tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken yazılı şekilde eylemin mala zarar verme suçunu oluşturup şahsi cezasızlık sebebinden bahisle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Sanığın annesine ait evi yakması şeklindeki gerçekleşen somut olay sebebiyle yakarak mala zarar verme ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mahkemesince yakarak mala zarar verme suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2019 tarihli kararının sanığın yüzüne karşı verildiği, karar tarihinde Kayseri Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı istinaf edebileceğinin belirtilmemesi” nedeniyle tefhimin usûlsüz olduğu tespit edilmiştir.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu kararın istinaf yasa yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR