Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/8746 K.2025/8490

Suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteminin, hakkında erteli hapis cezası verilen sanık ... hakkındaki hükümle sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede. I.Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde.

Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından kamu davası açıldığı, Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2012/569 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nın 152/1-a, 152/2-a , 62 ve 51.maddeleri uyarınca erteli 11 ay 20 gün hapis cezasına karar verildiği ancak genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan karar verilmediği, mahkûmiyet kararının, suçtan zarar gören ... vekili tarafından temyiz edildiği,

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ve 2021/23234 Esas, 2022/16363 Karar sayılı kararı ile suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteminin süreden reddine karar verildiği, sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan zamanaşımı içerisinde karar verilmesinin mümkün kabul edildiği, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararının kesinleştiği anlaşılmakla; mahkeme tarafından sanık ... hakkında kurulan 15.12.2023 tarihli ve 2022/586 Esas, 2023/460 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu,

bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan ve infaz kabiliyeti bulunmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, suçtan zarar gören ... vekilinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310.maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezasının TCK’nin 50/6. maddesine istinaden hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak,