Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/6554 K.2025/10055

Başsavcılığının 25.04.2025 tarihli ve KYB-2025/496634 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre; kayden 21/09/1996 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun, suç tarihi olan 25/08/2013 günü itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un 66/2 ve 66/1-e maddeleri gereğince anılan suç yönünden dava zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay olduğu, suça sürüklenen çocuğun ifadesi Cumhuriyet savcısı tarafından 09/09/2022 tarihinde alınmış ise de, 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin 25/12/2018 tarihinde dolduğu, bu tarihe kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlemin de bulunmadığı anlaşıldığından,

5237 sayılı Kanun'un 66/2 ve 66/1-e maddeleri gereğince davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan hükümlünün eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık olağan (aslî) zamanaşımının;

suç tarihi olan 25.08.2013 tarihinden hükümlünün savcı huzurunda ifadesinin alındığı 09.09.2022 tarihine kadar dolduğu ve bu süre içerisinde zamanşımını kesen başka bir neden bulunmadığı gözetilmeden, hükümlü hakkındaki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İzmir