Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/7536 K.2025/11992

Başsavcılığının 23.05.2025 tarihli ve KYB-2025/63687 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi kapsamında işlenen nitelikli hırsızlık suçu için karar tarihi itibarıyla kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin anılan Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 14/07/2010 tarihinden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı 22/02/2024 tarihine kadar geçen süreden,

sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27/07/2010 tarihi ile denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 14/03/2014 tarihi arasında geçen durma süresi mahsup edildiğinde, geriye kalan 9 yıl 4 ay 21 günlük süre boyunca zamanaşımı süresi işlemek suretiyle 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2024 tarihli -zamanaşımının dolduğunun gözetilmemesi nedeniyle infazın durdurulması- talebi üzerine, infazın durdurulmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, mahkemenin, infazın durdurulması yanında dosyadan el çektikten sonra hükümlü hakkında zamanaşımının dolduğundan bahisle davanın düşürülmesine dair verdiği 22.05.2024 tarihli ek kararın, davanın düşürülmesine ilişkin kısmının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede.

Suç tarihinde, gündüz vakti şikâyetçiye ait marketten bir miktar para ile sigara paketlerini çalan hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan (aslî) zamanaşımının;

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.07.2010 tarihi itibarıyla durduğu ve hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçun tarihi olan 14.03.2014 günü yeniden işlemeye başladığı dikkate alındığında, hükümlünün sorgusunun yapıldığı 14.07.2010 tarihinden 22.02.2024 olan mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir neden bulunmadığı gözetilmeden, hükümlü hakkındaki hırsızlık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine,

yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu