Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/9388 K.2025/14895

Başsavcılığının 26.06.2025 tarihli ve KYB-2025/69228 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Sanığın eylemine uyan nitelikli hırsızlık suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olacağı, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkeme huzurunda savunmasının alındığı 15/09/2010 tarihinden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı 02/05/2024 tarihine kadar geçen 13 yıl 7 ay 23 günden,

sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04/04/2017 tarihi ile denetim süresi içerisinde işlenen suçun suç tarihi olan 03/02/2020 tarihleri arasında geçen 2 yıl 10 ay 5 günlük durma süresi de çıkarıldığında 10 yıl 9 ay 18 gün geçmiş olduğu cihetle, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolmuş olduğundan dava zamanaşımının dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Suç tarihinin, 08.04.2010 tarihi olmasına karşın, gerekçeli karar başlığında 11.04.2010 tarihi olarak yazılmasının, mahallinde düzeltilebilir maddî hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

Suç tarihinde saat 21.53'te, hükümlü ile yaşı küçük olduğundan yargılaması ayrı yürütülen inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ..'ün şikâyetçinin marketinden iki paket sigarayı çaldıklarının ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 20.24'te başladığının anlaşılması karşısında; hükümlünün gece vakti gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 11.12.2012 tarihli ve 2012/1247 Esas, 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere.

5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinde düzenlenen “Suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle bu durum, aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d ve 67/4. maddelerine göre hükümlü için hesaplanan 15 yıllık olağan ve 22,5 yıllık olağanüstü zamanaşımının dolmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR