Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/1556 K.2026/6404

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı, gece vaktinin kesin olmadığı, suça konu yerin mesken vasfı bulunmadığı, kararın bozulması, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlemediği, suçu diğer sanıkların işlediğine, eksik yargılama yapıldığı kararın bozulması,

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümler uygulanmadığına, kararın bozulmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede. I. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, II. Sanıklar ... ve ...

Hakkında Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı ile savunmanın bölünmezliği ilkesi de dikkate alınarak,

5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafi atanmasına rağmen hükmün müdafi huzurunda açıklanması gerektiği gözetilmeden, sanıklar ... ve ...'nın müdafilerinin hazır bulunmadığı oturumda hüküm açıklanarak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,