Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/2511 K.2026/5411

Başsavcılığının 21.01.2026 tarihli ve KYB-2026/1645 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yönelik yapılan incelemede, 5237 sayılı Kanun’un 58/1-2. madde ve bentlerinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, Somut olayda, sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Bafra

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2011 tarihli ve 2011/62 esas, 2011/1221 sayılı kararının 06.12.2016 tarihinde kesinleştiği ve infazının yerine getirilme tarihinin 10.01.2018 olduğu, yargılama konusu suçun ise 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b bendinde düzenlenen 3 yıllık süreden sonra 03.12.2021 tarihinde işlendiği, dolayısıyla anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü ... hakkında tekerrüre esas alınan Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2011 tarihli ve 2011/62 Esas, 2011/1221 Karar sayılı kararı ile hükmedilen 7.080,00 TL adlî para cezasından ibaret hükmün, 06.12.2016 tarihinde kesinleştiği ve 10.01.2018 tarihinde infaz edildiği; incelemeye konu suçun ise infaz tarihinden itibaren üç yıl geçtikten sonra 03.12.2021 tarihinde işlendiği;

bu durumda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/2-b maddesinde “Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklinde yer alan düzenleme gereğince anılan cezanın tekerrüre esas alınamayacağı ve hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığı anlaşılmakla, hükümlü hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeksizin,

yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bafra