Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/8321 K.2026/4258

Yapılan ön inceleme neticesinde; kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, cezalandırılmaya yeterli delilin dosyada bulunmadığına, şüpheden yararlandırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 280/1 (e) ve (f) maddelerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmadan hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 29.11.2021 tarihli kararın istinaf edilmesi üzerine incelemeyi yapan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin 06.04.2023 tarih ve 2022/482 E., 2023/727 K. sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 2 80... . maddeleri gereğince duruşma açılmaksızın hukuki süreçte belirtilen nedenle hükmün bozulmasına karar verildiği, fakat anılan fıkranın (e) ve (f) bentlerinde İlk Derece Mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceğinin açık ve tahdidi şekilde belirtildiği, verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1 (e) ve (f) maddelerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından duruşma açılarak karar vermek yerine sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırı şekilde 06.04.2023 tarihli bozma kararı verildiği ve anılan karara karşı direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak 28.03.2024 tarihinde mahkumiyete yönelik hüküm kurulduğu, bu kararın da sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin 03.03.2025 tarih ve 2024/1258 E., 2025/469 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Somut olayda.

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2021 tarihli kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağırılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hukuka aykırı şekilde duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda bozma kararı verilerek yargılamaya devam edilmesi sonrası verilen kararın Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarih ve 2024/6-490 E.,

2025/197 K. sayılı ilamında belirtildiği şekilde "hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olması nedeniyle hükümsüz olacağı" anlaşılmakla karar bu yönüyle, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR