Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/9753 K.2025/5984

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yaya olan davacının, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün neden olduğu 19.10.2021 tarihli kaza nedeni ile yaralandığını belirtip belirsiz alacak davası olarak ikame edilen davada sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı için 5.000,00 TL, geçici bakıcı gideri için 500,00 TL, tedavi gideri için 500,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 10.07.2023 tarihli dilekçe ile sürekli iş göremezlik tazminatını 221.392,71 TL, geçici iş göremezlik tazminatını 21.310,19 TL, geçici bakıcı giderini 5.663,41 TL olmak üzere toplam 248.366,31 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi; usule uygun başvuru yapılmadığını, geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri ve tedavi gideri taleplerinden sorumlu olmadıklarını, geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilebilmesi için iş göremezliğe ilişkin gelirin de tespiti gerektiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, usule uygun olmadığını, faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olması ve yasal faize karar verilmesi gerektiğini, aktüer bilirkişi tarafından hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz yönteminin kullanılmasını, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; talebin kabulü ile 248.366,31 TL tazminatın 17.02.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya alınan maluliyet raporu ile davacının %15 oranında maluliyeti olduğunun belirlendiği, hesaplamanın usul ve yasaya uygun olduğu, davalının taleplerden sorumlu olduğu, davacı lehine maktu vekalet ücreti altında kalmamak şartı ile nispi vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile davalının itirazının vekalet ücreti yönünden kabulü ile davacı lehine 9.200,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesine, diğer itirazların ise reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunu kabul etmedikleri, hesaplama yönteminin hatalı olduğu, geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri ve tedavi giderinden sorumlu olmadıkları gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı sigorta şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 19.10.2021 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri ve tedavi gideri talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin yerinde olmasına, kaza tarihi itibari ile geçerli yönetmelik hükümlerine göre alınmış maluliyet raporuna göre karar verilmiş olmasına, hesaplamanın usul ve yasaya uygun olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR