Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/5433 K.2025/877

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2015/293 Esas, 2020/291 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında zincirleme basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247/1, 43/1, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53/1-5. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

B. İstinaf

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2021/694 Esas, 2021/2337 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi Kooperatif yönetiminde görev alan sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile alt sınırdan uzaklaşılarak ve zincirleme suç hükümleri de uygulanmak suretiyle ceza tayinine gidilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Suç tarihinde... Minibüsçüler ve Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifinin başkan ve başkan yardımcılığı görevini yürüten sanıkların yönetimden ayrılmadan önce kooperatif üyesi olan ...'den 3.000,00 TL, ...'dan 3.000,00 TL, ...'ten 3.000,00 TL ve ...'ten 2.000,00 TL olmak üzere aidat bedeli adı altında aldıkları toplam 11.000,00 TL'nin kooperatif kasasına giriş veya çıkışını yapmadan uhdelerinde tuttukları iddiası ile sanıkların bu kişilere makbuz vermelerine rağmen ödeme almadıklarını savunmaları ve adı geçen kooperatif üyelerinin beyanlarının da sanık savunmalarını doğrular nitelikte olması hususları nazara alındığında, söz konusu miktarın sanıkların uhdesinde olduğu şeklindeki hatalı kabulle karar verilmesi,

Kooperatifin banka hesabından çekilen ve sanıkların uhdesinde olduğu iddia edilen 11.740,91 TL'nin kooperatifin borçlarını kapatmak için kullanıldığı, bir kısmının alacaklı...İşletmecilik vekili Avukat...ye ödendiği, karşılığında 21.06.2013 tarihli üzerinde miktar belirtilmeyen ibraname alındığı yönündeki sanık savunmaları karşısında, adı geçen avukatın tanık sıfatıyla dinlenerek kendisine ne kadar ödeme yapıldığının tespiti ile kooperatife ait icra dosyaları, defterler, harcama belgeleri,

banka hesap kayıtları ve diğer belgelerin temini sonrasında dosyanın tüm ekleriyle birlikte Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kuruluna tevdi edilerek kooperatifin suç dönemindeki tüm gelir ve giderleri karşılaştırılmak suretiyle sanıkların uhdesinde kalan kooperatife ait para bulunup bulunmadığı, uhdelerinde para kalmışsa net miktarına ilişkin ayrıntılı rapor alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de; Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında bu bentteki tüm hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi yerine, kooperatif yöneticisi olmaktan yasaklanmalarına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması ile kötüye kullanılan hak ve yetkinin 53/1-e madde-fıkra ve bendi olarak gösterilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR