Karar Özeti
6. Ceza Dairesi 2025/350 E. , 2026/2712 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/261 E., 2021/783 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama İzmir
Karar Detayı
6. Ceza Dairesi 2025/350 E. , 2026/2712 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/261 E., 2021/783 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli kararının, katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 10/2. maddesi gereği gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi veya MERNİS adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde MERNİS adresine “MERNİS” şerhi düşülerek 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması gerekmektedir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Tebligat Kanun) 10/2. madde ve fıkrasının, "Bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yaksa ya da bilinen en son adresi ile adresi kayıt sistemindeki adresi aynı ise Mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak 7201 sayılı Kanun'a göre, normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki en son adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" şeklindeki şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, eğer adresini değiştiren muhatap yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat işlemlerinin yapılmasının gerektiği, Temyiz incelemesine konu Bölge adliye mahkemesi kararının, öncelikle sanığın sorgusunda son bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddeye göre yapılan tebliğ işleminin usule uygun olmadığı anlaşılmakla, Bölge adliye mahkemesi kararının sanığa usulüne uygun biçimde tebliği ile ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 02.04.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin olarak, ilk derece mahkemesinin beraat kararının kaldırılıp mahkumiyet kurulmasına dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan incelemede, Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligatının usule uygun olmadığı tespit edilmiştir.
Hukuki İlke: Gerçek kişilere tebligatta Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi iki aşamalı bir yöntem öngörür: önce bilinen en son adrese normal tebligat çıkarılır, bila tebliğ iade edilmesi hâlinde aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak, 23/1-8 ve Yönetmeliğin 16/2 hükümlerine göre gerekli şerh düşülerek tebligat tamamlanır; adres tespit edilemezse 35. maddeye başvurulur. Sanığın son bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan yere doğrudan 21/2'ye göre tebliğ usulsüzdür. Metinde 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 E., 2020/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme kararına atıf yapılmıştır.
Uygulama Sonucu: Esasa girilmeden; kararın sanığa usulüne uygun tebliği, temyiz etmesi hâlinde ek tebliğname düzenlenmesi ve dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine geri gönderilmesi için TEVDİ kararı verilmiştir.
Dava Strateji Notu: Beraatten mahkumiyete dönen kararların sanığa usulüne uygun tebliği zorunlu olup, doğrudan MERNİS adresine 21/2'ye göre çıkarılan tebligatın geçersizliği, sanık lehine temyiz süresini ve savunma hakkını koruyan kritik bir usuli itirazdır. Tebligatın önce normal yolla denenip denenmediği dosyadan mutlaka araştırılmalıdır.