Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/395 K.2025/2628

Kurulu’nun 09.07.2020 tarihli, 2019/1-52 Esas ve 2020/359 Karar, 12.03.2020 tarihli, 2018/1-337 Esas ve 2020/176 Karar, 23.10.2018 tarihli, 2017/1-842 Esas ve 2018/457 Karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere; temyiz kanun yolu başvurusunda bulunulduktan sonra,

ilgililerin temyiz başvurusundan "feragat" ya da "vazgeçme" vb. içerikli taleplerinin, kanun yoluna başvurma hakkından feragat kapsamında değil yapılan kanun yolu başvurusunun geri alınmasını düzenleyen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve talep içeriğinin açıkça temyiz başvurusunun geri alınması diğer bir deyişle yapılan temyiz başvurusundan vazgeçme iradesini yansıtıp yansıtmadığına bakılmasının gerekeceği, iradenin açıkça yapılan temyiz başvurusundan vazgeçmeye yönelik olması hâlinde,

temyiz davasının açılabilmesi için gerekli olan "istek" de ortadan kalkmış olacağından vazgeçilen bu temyiz davasından dolayı Yargıtayca temyiz incelemesinin yapılamayacağı, bu itibarla somut olayda sanığın temyiz isteminde bulunduktan sonra “almış olduğum cezanın onaylanmasını arz ve talep ederim” şeklindeki dilekçesi ile asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla kapalı ceza infaz kurumunda kalmamak için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına/öncelikle incelenmesine yönelik olduğu,

dilekçesinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı anlaşılmakla (bu husustaki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.) yapılan incelemede.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/121 Esas, 2024/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1-d, 145/1, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2024/3496 Esas, 2024/2986 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, "Hükmün (2.) maddesindeki "katılan sayısı dikkate alınarak takdiren ve teşdiden 12 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin ve silinerek yerine "takdiren 10 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin eklenilmesi,

Hükmün (2.) maddesinin (2.) paragrafının "TCK'nun 145/1 maddesi gereğince sanığın cezasından takdiren 1/3 indirim yapılarak sanığın 8 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA " ibaresinin silinerek yerine "TCK'nun 150/2 maddesi gereğince sanığın cezasından takdiren 1/2 indirim yapılarak sanığın 5 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" eklenilmek suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLMESİNE," karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep