Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/7072 K.2026/1236

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında yağma suçundan verilen mahkûmiyet kararının sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli kararı ile verilen istinaf başvurularının esastan reddi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 04.02.2025 tarihli ve 2023/15271 Esas, 2025/1200 Karar sayılı kararı ile, sanığın sarfettiği sözlerin malı teslim etmeye yönelik tehdit boyutunda olmadığı, dolayısıyla sanığın katılana ait aracı almaya yönelik tehdit ve cebirinin olmadığı, yağma suçuna ilişkin tehdit ve cebir unsurunun somut olayda bulunmadığı anlaşılmakla sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yağma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi sebebiyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B.

Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2025 tarihli ve 2025/218 Esas, 2025/545 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 142/2-d, 53, 58... . maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın 5237 sayılı kanunun 148.maddesinde düzenlenen yağma suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanığın şikâyetçiye "Çabuk in araçtan, sesini çıkarma" şeklinde tehdit ettiği, müştekinin korkarak araçtan indiğinin dosya kapsamında sabit olduğuna, yerel mahkemece tanzim edilen kararda sanığın eylem,nin haksız yere elde edilen anahtar ile hırsızlık suçunun meydana geldiği şeklinde değerlendirildiğine ancak iş bu suç kapsamında yer alan haksızlık ifadesinin somut olayda tehdit suretiyle oluşturulduğuna, sanığın eyleminin haksızlık muhteviyatını aşarak yağma suçunu meydana getirdiğine,

sanık tarafından katılanın şikâyetini geri çektiğinden bahisle ceza tayin edilmemesi gerektiğine yönelik temyiz başvurusu yapıldığına, ancak yağma suçunun şikâyete tabi bir suç olmadığına, kararın bozulması gerektiğine, sanığın en yüksek hadden cezalandırılması, lehlerine yargılama gideri ve vekaletine hükmedilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığa ceza tayin edilmesinin usul ve kanunu aykırı olduğuna, sanığın eyleminin kullanma hırsızlığı suçunu oluşturduğuna, bu suçun şikâyete tabi olduğuna, şikâyetçi Sezgin'in şikâyetini geri aldığı gözetilerek kamu davasını düşürülmesine karar vermesi gerektiğine ilk derece mahkemesinin suça dair gerekli araştırmalar yapmaksızın sanığın cezalandırılmasına karar verdiğine, sanık hakkındaki kamu davasını düşürülmesi veya cezada indirim yoluna gidilmesi gerekirken sanığın cezalandırılmasına karar verildiğine, sanık lehine kanuni düzenlemelerden faydalandırılmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanığın gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232/2-d maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi infaz aşamasında gözetilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükümünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy

14. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288. ve 289/1. maddeleri kapsamında sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bakırköy