Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/713 K.2024/3007

1- İlk derece mahkemesince, asıl davada eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili için yapılan takibe itirazın iptali, karşı davada geç ifa nedeniyle ceza-i şart alacağının tahsili ve mahsubu davasında davacı-karşı davada davalının üzerine düşen edimi geç de olsa ifa ettiği, davalı-karşı davada davacının edimin geç ifası dolayısıyla ifayı kabul ederken ihtirazi kayıt koymadığı, teslim öncesinde de davacı-karşı davada davalıya bu yönde bir ihtar göndermediği, davalı-karşı davada davacının ifaya eklenen ceza-i şart hükmündeki sözleşmenin 3.2.maddesindeki ceza-i şart talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı-karşı davada davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi tarafından davalı-karşı davada davacının gecikmiş ifayı kabul ettiği, ifayı kabul ederken ceza koşulu talep haklarını saklı tuttuğunu, buna dair şerh beyan ettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı-karşı davada davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; taraflar arasındaki sözleşmenin 3.2. maddesinin TBK’nın 179/2 maddesinde düzenlenen ifaya ekli ceza-i şart niteliğinde olduğu, bu nedenle davalı-karşı davacının gecikmiş ifayı çekincesiz olarak kabul ettiği göz önünde bulundurularak ceza-i şart talep edemeyeceğinden davalı-karşı davada davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.