Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/1093 K.2023/5313

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Katılan'ın şikâyeti üzerine, sanık ... ile inceleme dışı ... hakkında yürütülen soruşturma neticesinde, sanıkların 5187 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2010 tarihli ve 2010/86 Esas, 2010/697 Karar sayılı kararı ile sanığın 5187 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 50.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bu kararının sanık müdafii tarafından temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesini müteakip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 6352 sayılı Kanun'un Geçici Madde 1 in birinci fıkrasına istinaden, 07.09.2012 tarihli yazıyla 6352 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler kapsamında yeniden değerlendirilmesi amacıyla iade edilmiştir. 4. Bakırköy

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2013 tarihli ve 2012/227 Esas, 2013/46 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Kanun'un Geçici Madde 1'in birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca sanık ve inceleme dışı ... hakkındaki kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiş ve bu karar 26.03.2013 tarihinde kesinleştirilmiştir. 5. Sanık tarafından, erteleme süresi içerisinde, 25.08.2015 tarihinde yeniden aynı neviden suç işlemesi üzerine, Bakırköy

2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kovuşturmaya devam edilerek 08.03.2022 tarihli ve 2012/227 Esas, 2013/46 Karar sayılı kararı ile sanığın 5187 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 31.249,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, zamanaşımının gerçekleştiğine, Kazan Sulh Ceza Mahkemesinin düzeltme ve cevabın yayımlanmasına dair kararının sanığa gönderilmediğine, düzeltme ve cevabın yayımlanmasına dair kararın yetkisiz mahkeme tarafından verildiğine, düzeltme ve cevap yazısının 5187 sayılı Kanun'a uygun olarak yayımlandığına, öncelikle haberin kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olup olmadığının tartışılması gerektiğine ve kararın basın özgürlüğüne aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın sorumlu yazı işleri müdürü olduğu, yaygın süreli Akşam gazetesinin 22.11.2009 tarihli nüshasında, katılanla ilgili, 1 inci sayfada "Süper Kızak" başlığıyla verilen ve 12 nci sayfada devam eden bir haber yayımlandığı, katılanın İzmir

4. Noterliği aracılığıyla sanığa gönderdiği düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması üzerine başvurduğu Kazan Sulh Ceza Mahkemesinin 07.05.2009 tarihli kararıyla düzeltme ve cevap yayımlanmasına karar verildiği ve bu kararın, sanığın itirazının Kazan Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 29.10.2009 tarihinde reddedilmesiyle kesinleştiği anlaşılmıştır. 2. Sanık düzeltme ve cevap yazısının kanuna uygun şekilde yayımlandığını, suçun oluşmayacağını savunmuştur.

3. Düzeltme ve cavap yazısının, anılan gazetenin 22.11.2009 tarihinde aynı sayfalarda ve fakat daha ... puntolarla ve farklı yerlerde yayımlandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Görüşün Değerlendirilmesi.

Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması sırasında fıkranın gösterilmemesinin hukuka aykırı olduğu yönünde görüş belirtilmiş ise de 5237 sayılı Kanun'un iki fıkradan müteşekkil 62 nci maddesinin bir bütün olarak hakimin takdiri indirim nedenlerini düzenlemesi nedeniyle ayrıca fıkra gösterilmemesinin hukuka aykırılık teşkil etmeyeceği düşünüldüğünden, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. B.

Sanık Müdafinin Bir Kısım Temyiz İstemlerinin Değerlendirilmesi.

1. Her ne kadar sanık müdafii tarafından düzeltme ve cevap yazısının sorumlu yazı işleri müdürü olan sanığa değil gazeteye gönderildiğinden bahisle temyiz isteminde bulunulmuş ise de sorumlu yazı işleri müdürüne yüklenen yükümlülük ve cezai sorumluluk gereği düzeltme ve cevap yazısının sorumlu müdüre tebliğ edilmesi gerektiği açık olmakla birlikte 5187 sayılı Kanun'da tebligatın bizzat sorumlu müdüre yapılması gerektiğine dair bir hüküm bulunmadığından tebliğ evrakının sorumlu müdür adına olacak şekilde hazırlanması yeterli olup,

muhataba ulaşılamadığı hallerde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nda belirtilen kişilere de tebligat yapılabileceği kabul edildiği, dosyanın tetkikinde düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmasına dair Kazan Sulh Ceza Hakimliği kararının tebliğini müteakip bu karara sanık tarafından Kazan Asliye Ceza Mahkemesi nezdinde itiraz edildiği, anılan Mahkemenin itirazın reddine dair kararının da muhatap "Karşı Taraf Akşam Gazetesi Sorumulu Yazı İşleri Müdürü ..." olarak gösterilmek suretiyle tebliğ edildiği,

nitekim düzeltme ve cevap yazısının da gazetenin 22.11.2009 tarihli nüshasında yayımlandığı ve yargılamaya konu fiilin düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması değil 5187 sayılı Kanun'daki düzenlemeye aykırı şekilde yayımlanması olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin bu hususlara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Yine sanık müdafii tarafından zamanaşımının gerçekleştiği ileri sürülmüş ise de suç tarihi, 5237 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinde suç için öngörülen zamanaşımı süresi, zamanaşımını durduran ve kesen nedenler gözetildiğinde zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşıldığından, bu yöndeki temyiz istemi isabetli bulunmamıştır. C. Sanık Müdafinin Sair Temyiz Nedenleri İle Re'sen Gözetilen Hususların Değerlendirilmesi.

Sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmadığı halde, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezadan indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy