Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/5063 K.2025/264

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmuş ise de; aleyhe temyiz bulunmayan ilk hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanmamasının kazanılmış hak niteliğinde olduğunun gözetilmemesi ve katılan vekili tarafından sunulan ürünlerin iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümden "Eylem 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin, 1.fıkrasında sayılan hak ve yetkilerden kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşu olan esnaf odasının iznine tabi esnaflığın kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinden,