KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2024/6360 E., 2024/8362 K.
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/1450 E., 2019/1223 K
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, müsadere
- Tebliğname görüşü
- Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Karar Detayı
699 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığa ait iş yerinde Konya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2016/814 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, farklı markalarda toplam 18.026 adet gümrük kaçağı güneş gözlüğü ele geçirilmiş olup sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
Ele geçirilen gümrük kaçağı güneş gözlükleri hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosya arasına alınmış olup, gözlüklerin gümrüklenmiş değerinin Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre "fahiş değer" aralığında olduğu görülmüştür. Sanık savunmasında, ele geçen gözlüklerin kendisine ait olduğunu, optikçilere teşhir ürünü olarak satılacağını, bu şekilde depoda ürün bulundurmanın suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.
İlk derece mahkemesince, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş olup, anılan kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi
7. Ceza Dairesince duruşma açılmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde, 05.11.2019 tarih ve 2018/1450 Esas, 2019/1223 Karar sayılı kararı ile ele geçen gümrük kaçağı güneş gözlüklerinin gümrüklenmiş değerinin fahiş değer aralığında olduğu değerlendirilerek, ilk derece mahkemesince verilen cezanın artırılması suretiyle, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince kurulan anılan hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.06.2020 tarihinde dosyanın 7242 sayılı Kanunun 63 üncü maddesine dayanılarak lehe yasa değerlendirmesi için Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesine iade edildiği, Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli ve 2020/1529 Esas, 2021/1608 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi
7. Ceza Dairesinin 05.11.2019 tarih ve 2018/1450 Esas, 2019/1223 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemine ilişkin olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlenerek dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesine iadesi üzerine Konya
1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli ve 2020/1529 Esas, 2021/1608 Karar sayılı kararı ile kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 05.11.2019 tarih ve 2018/1450 Esas, 2019/1223 Karar sayılı kararına yönelik temyiz incelemesi yapılmıştır. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi
7. Ceza Dairesinin 05.11.2019 tarih ve 2018/1450 Esas, 2019/1223 Karar sayılı kararındaki kabulü doğrultusunda sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. Olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, katılan vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı (sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı,
bu cihetle kovuşturma aşamasında yapılacak ihtaratın sanık lehine olarak değerlendirilmek suretiyle indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerektiği göz önünde tutulmak suretiyle) anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de Bölge Adliye Mahkemesine ait bulunması zorunluluğu, bozmayı gerektirmiştir.