Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/6491 K.2026/7251

Alanya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2018/31 Esas, 2019/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. ve 5/2. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 3 ay erteli hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair kararın istinaf edilmeksizin kesinleşmesine müteakip, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (7242 sayılı Kanun) ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince uyarlama yargılaması ile Alanya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2020/299 Esas, 2020/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18., 3/22, ve 5/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 26.04.2021 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresinde kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine , Alanya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/234 Esas, 2023/404 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına, sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18., 3/22. ve 5/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan karara yönelik sanığın itirazı üzerine, Alanya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2024/948 Değişik İş sayılı kararı ile itirazının kabulüne, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın beraatine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 10.11.2025 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.11.2025 tarihli ve KYB - 2025/130898 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.11.2025 tarihli ve KYB - 2025/130898 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli ve 2017/17-940 esas, 2021/472 sayılı kararında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinde yer alan aleyhe değiştirmeme yasağı hükümlüler yönünden kabul edilmiş olup, hükümlü deyiminin hakkında henüz kesinleşmiş bir hüküm bulunmayan kişiyi ifade ettiği, uyarlama yargılamasının ise, hakkında kesinleşmiş ve infaz yeteneği bulunan bir hüküm verilmiş kişiler için söz konusu olduğundan,

uyarlama yargılamasında kazanılmış hak sadece kesinleşen ceza miktarıyla sınırlı olup hükümlüler hakkında aleyhe sonucu değiştirmeme ya da uygulamadaki adıyla kazanılmış hak ilkesinin uygulanmasının mümkün olmadığı, Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yukarıda anılan kararında belirtildiği üzere, sonradan yürürlüğe giren kanunun, suçun unsurlarını değiştirmesi, suça etkili hâlleri yeniden düzenlemesi,

ceza miktarlarını öncekinden farklı alt ve üst sınırlar arasında belirlemesi gibi durumlarda, kesinleşmiş mahkûmiyet kararı bakımından doğuracağı sonucun bir mahkeme kararı ile saptanması gerektiği, bu durumda “mahkûmiyet hükmünde değişiklik yargılaması” veya kısaca “uyarlama yargılaması” denilebilecek bir yargılama faaliyetine ihtiyaç olduğu ve her yargılama faaliyeti gibi bu da bir davanın varlığını gerektirdiği, Bu yargılama gerçekleştirilirken, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılması,

kanıt toplanması veya takdir hakkının öncekinden farklı biçimde ve kanunda öngörülen alt sınırın üzerinde ceza tayin edilerek kullanılması söz konusu ise ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki kanun ile doğmuşsa, kanun koyucunun “derhal uygulanabilirlik” kavramıyla amaçladığının dışında kalan bu gibi hâllerde yargılamanın duruşmalı yapılması, bunun dışındaki hâllerde ise evrak üzerinde inceleme yapılarak karar vermek olanaklı hâle gelebildiği,

Ancak duruşma açılarak yargılama yapılsa da, bu yargılama, sonraki kanunun lehe hükümlerinin saptanması ve uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi ile sınırlı ve kendine özgü talî bir yargılama olup uyarlama yargılamasında önceki karar dışına çıkılamayacak, kesinleşen karardaki suça konu sabit eyleme uygulanma olanağı bulunan yeni kanundaki hükümler bütünüyle tatbik olunduktan sonra yeni kanunun lehe sonuç doğurduğunun saptanması hâlinde, hükümlünün bu sonuçtan faydalanması için infaza konu olabilecek nitelikte bir hüküm kurulmasıyla yetinilmesi gerekeceği nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, Alanya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/05/2023 tarihli ve 2023/324 esas, 2023/404 sayılı kararının uyarlama yargılaması sonucunda verilmiş bir karar olduğu gözetilerek mercii Mahkemesince uyarlama yargılaması neticesinde verilen infaza konu olabilecek nitelikteki kararın hukuka uygun olup olmadığı ile sınırlı olacak şekilde bir değerlendirme yapılmak suretiyle karar verilmesi yerine, Alanya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2019 tarihli asıl kararı üzerinden değerlendirme yapılmak suretiyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından bahisle itirazın kabulü ile sanığın beraatine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamında yapılan incelemede, önceden suç işleneceği konusunda istihbari bilgi edinen kolluk görevlilerinin oluşan kuvvetli suç şüphesi karşısında derhal Cumhuriyet savcısına bilgi vererek adlî arama kararı talep etmesi gerektiği, yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, somut olayda sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni bulunmadığı gözetildiğinde usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,

bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine, Alanya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2018/31 Esas, 2019/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18. ve 5/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay erteli hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, bu kapsamda anılan karara yönelik de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR