Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1338 K.2025/4958

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Samsun ili, .... ilçesi, ....

Mahallesi, 2 53... ve 6 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, davalının ise komşu 7 numaralı parsel sahibi olduğunu, davalının yıllar önce bahçesinin sınırına çam ve ceviz ağaçları diktiğini, boylarının 20 metreyi geçtiğini, dallarının kendisine ait taşınmazın bahçesine sarkarak bahçesine zarar vermeye başladığını, yıllardır bahçesini çöp alanına çevirdiğini, çatı oluklarının tıkanmasına neden olduğunu, çam ağacının devrilme tehlikesinden dolayı evinin bahçesine araç park edemediğini, bu durumun mağduriyete sebebiyet verdiğini ileri sürerek, dava konusu çam ve ceviz ağaçlarının dipten kesilmesine,

bu talep kabul edilmezse belli bir yükseklikten kesilmesi veya sürekli olarak budanarak taşınmazına yapılan el atmanın önlenmesine ve taşınmazın eski hâle getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının son iki yıla kadar ağaçlardan şikayeti olmadığını, son iki yıldır ağaçlarını izinsiz budadığını, kestiğini ve zarar verdiğini, davacının taşınmazına geçen dalları kestiğinden davanın konusuz kaldığını, duvarda meydana gelen çatlaklara ağaçların sebebiyet vermediğini, ağaçların davacının havuzuna zarar verdiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davanın kabulü ile davalıya ait 2 53... parsel sayılı taşınmazda bulunan ve harita mühendisi... tarafından düzenlenen 14.12.2023 havale tarihli krokili raporda "A" harfi ile gösterilen ceviz ağacı ile "B" harfi ile gösterilen çam ağacının dallarının davacıya ait aynı mahalle 2 53... parsel sayılı taşınmaza geçen kısımlarının davalı tarafından her yıl Kasım/Aralık ayları içerisinde ağaçlara zarar verilmemesi suretiyle ehil kişiler tarafından izdüşümlerinden kesilerek periyodik olarak budanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yerel Mahkemece değere ilişkin bir tespit yapılmadığından dava değerine göre 1.000,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, asliye hukuk mahkemeleri için maktu olarak belirlenen 30.000,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyanla hükmün bozulmasını veya düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Dal ve köklerin komşu parsele hiçbir zarar vermediğini, bu nedenle davanın kabulü için gerekli olan zarar şartının oluşmadığını,

b. Dava konusu ağaçların kendi parselinde yer aldığını, davacı parsele bir tecavüz bulunmadığını,

c. Keşif esnasında tespit edilen yaprakların yakın zamanda yapılan budama işleminden kaynaklandığını beyanla hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi ve kâl istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraflarca temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR