Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15346 K.2023/9874

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nin temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, katılana zarar verme ve kaçırma durumunun sözkonusu olmadığına, gerekli indirimler yapılmadan somut gerçekliğe ulaşılmadan karar verildiğine, re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. 2.Katılan ... vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, re'sen nazara alınacak nedenlerle beraat yönünden kararın bozulması gerektiğine, katılan ve tanık beyanlarına gerekçesiz olarak itibar edilmediğine, sanık savunmalarının olayın akışına aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Davaya konu olay, sanık ...' nin yolda yürüyen katılan ...'yı kimliği tespit edilemeyen iki şahısla birlikte zorla çekip tartaklayarak araca bindirdikleri ve ... Köyündeki diğer sanıklar ... ve ...' nin ikametine getirdikleri ve sanıkların sözlü baskı yaparak katılanı zorla evde tuttukları ve evden gitmesine izin vermeyerek hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.06.2016 tarihli karar duruşmasında sanık ... savunmasını yaptıktan sonra katılan yada iddia makamına söz verilmemesi karşısında 5271 sayılı Kanunun 216 ıncı maddesine, sanık ... hakkında sevk ve nitelendirmedeki suçtan daha az ceza gerektiren bir suçtan hüküm kurulması karşısında aynı Kanunun 226 ıncı maddesine aykırı görülmemiştir. Bozma gerekçesindeki sevk ve nitelemesine göre de Tebliğnamedeki uzlaşma ve basit yargılama usulüne ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve sanık ...' nin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Oluş şekli, katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu anlatımları doğrulayan adli raporu, olay yeri görgü tespit tutanağı içeriği, tanık D.G.'nin olaydan hemen sonra kollukta sıcağı sıcağına alınan ve katılanın ifadesiyle örtüşen beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'nın, katılan ...'yı iki ay önce bir misafirlikte görüp beğendiği ve oğlu ile evlendirmeye karar verdiği, katılanın bunu kabul etmediği, sanık ...'nın olay günü kimlikleri tespit edilemeyen bir erkek ve bir kadın şahıs ile birlikte, Gökçebey ilçesi, ...

Mahallesinde yolda yaya olarak yürüyen katılan ...' yı zorla çekip tartaklayarak plakası tespit edilemeyen bir araca bindirdikleri ve Çaycuma ilçesi ...

Köyüne sanıklar ... ve ...'un evine getirdikleri, tüm sanıkların katılanı zorla evde tuttukları ve gitmesine izin vermedikleri, katılanın fırsatını bularak evden kaçtığı ve mısır tarlasının içine saklandığı, her üç sanığın katılanı yakalayıp geri getirmek için peşinden koştukları, ancak yakalayamadıkları, katılanın bağırarak çevreden yardım istediği, sanık ...'ın katılanı mısır tarlasının içinde bulduğu, katılan ...'nın sanık ...'a "abi beni bırak, benim o çocukla evlenmeye gönlüm yok" dediği, katılanın kaçırıldığı ihbarını alan Çaycuma İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerinin ...

Köyüne gelerek katılanı kurtardıkları olayda, sanıklar ..., ... ve ...'ın katılana yönelik eylemlerinin cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı Kanunun 109/2, 109/3-b, 109/5 maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR