Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19742 K.2023/10306

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turhal Cumhuriyet Başsavcılığının 29.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, müvekkili hakkında doktor raporu olduğuna, Çerkezköy'den Turhal ilçesine rızasıyla gelmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanıkların müvekkili rızasıyla Turhal'daki ikametlerine getirmelerinin doğru olmadığına, kararın eksik ve hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların olay günü mağduru ormanlık bir alana götürüp darp ettikleri ve ölümle tehdit ederek zorla senet imzalattıkları sonrasında zorla araca bindirerek Turhal İlçesine getirip ikametinin önünde araçtan indirerek serbest bıraktıkları ve bu suretle cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurun 08.05.2014 tarihinde kolluğa yapmış olduğu müracaatında inceleme dışı ... ile gönül ilişkisi bulunduğunu, ...'nın kızı olan sanık ...'nın 04.05.2014 tarihinde arayarak annesi ile ilgili bir konuda görüşmek için İstanbul iline çağırdığını, kendisinin 06.05.2014 tarihinde Esenler Otogarına indiğini, kendisini burada ...'nın kızı olan sanık ...'nın karşıladığını, bir süre sonra sanığın teyzesine ait ikamete gittiklerini bir süre oturduktan sonra sanık ... ve inceleme dışı ... ile ...'nın akrabalarıyla tanışmak için Tekirdağ ili ...

Köyü'ne gittiklerini, Çerkezköy'de kendilerini ...'nın dayısı olan Nihat ve ... isimli şahısların karşıladığını ve burada bu şahıslarla tanıştıklarını, daha sonra araç ile birlikte 15-20 dakikalık bir yolculuk ettikten sonra ormanlık bir alana geldiklerini, ...'nın oğulları olan ... ve ... isimli şahısların da başka bir araç ile yanlarına geldiklerini, burada sanıkların ... 'i rahatsız ettiğini düşünerek kendisine vurarak darp ettiklerini, ayrıca kendisini ölümle tehdit ederek zorla senet imzalattıklarını, daha sonrasında ise kendisini araca bindirerek Turhal İlçesine doğru yola çıktıklarını,

07.05.2014 tarihinde ise Turhal İlçesine getirdiklerini beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Sanık ..., mağdur ...'e 3.000,00 TL borç para verdiğini, ödenmesi için ablası olan sanık ...'nın aracı olduğunu, sonra mağdurun kendi rızasıyla bu durumu konuşmak için ve borcunu ödemek için Çerkezköy'e geldiğini, hep birlikte Turhal İlçesine geri döndüklerini, zorla senet imzalatma durumunun olmadığını, atılı suçlamaları kabul etmediklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, mağdur anlatımları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanık tarafından mağdurun hürriyetinin kısıtlandığına dair mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına yönelik ilk derece mahkemesinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, ancak;

Dosya kapsamına, mağdurun beyanına ve bu beyanı ile uyumlu 08.05.2014 tarihli adli muayene raporuna göre, sanıkların mağdur ...'e yönelik eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturacağı ve anılan suç için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü son savunmanın alındığı 08.12.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci

maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,