Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3420 K.2025/645

Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli ve 2017/561 Esas, 2019/391 Karar sayılı sayılı kararı ile hükümlü hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarihli ve 2022/1134 Esas, 2022/1956 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) geçici 5. maddesinin d bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmamış" ibaresinin aynı bentte yer alan seri muhakeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline dair Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/787 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı üzerine oluşan yeni duruma göre;

hükümlü yönünden lehe olan hükmün uygulanması ve infazın durdurulmasına yönelik talebinin, Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2022 tarihli ve 2017/561 Esas, 2019/391 Karar sayılı ek kararı ile kabulüne karar verilmesini takiben, hükümlü hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, önceki tarihte açılmış ve kesinleşmiş mahkeme kararı bulunduğundan bahisle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi üzerine,

Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2023 tarihli ve 2017/561 Esas, 2019/391 Karar sayılı ek kararı ile hükmün aynen infazına karar verilmiş ve bu karara yapılan itirazın mercii Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2023 tarihli ve 2023/165 değişik iş sayılı kararı ile kabulüne kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1.maddesi uyarınca, 26.07.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91991 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

"...Sanığın mahkûmiyetine konu kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçunun 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi gereğince seri yargılama usulüne tabi olduğu, Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesince kararın 11/04/2019 tarihinde verildiği ve istinaf talebinin esastan reddine karar verilerek 30/06/2022 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve mahkemesince karar verildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış veya kesinleşmiş kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gözetildiğinde, merciince itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu hükümde, hükümlünün mahkumiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanunu'nun 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tâbi olduğu, ancak kararın 11.04.2019 tarihinde verildiği ve 30.06.2022 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararının ise 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alındığında, kovuşturma evresinin iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve iptal kararının yürürlüğe girmesinden önce mahkemesince karar verilip kesinleştirildiği anlaşılmakla,

yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gözetildiğinde, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hukuka aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR