Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/764 K.2023/3652

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının, 2011/263 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında müştekilere yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müşteki ...'na yönelik ayrıca silahla tehdit suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Karaman

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08/12/2015 tarihli, 2015/486 E.- 2015/682 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdurlar ... ve ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'a yönelik silahla tehdit suçundan ise 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin kararı ile ''Müşteki ...'ın yokluğunda verilen kararın, usulüne uygun tebliğ edilmediği" gerekçesi ile tevdii karar verilmiştir. 4. Tevdii kararı üzerine eksiklik giderilerek dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın üst yazısı ile Dairemize incelenmek üzere yeniden tevzi edilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri Sanık 28.12.2015 tarihli dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi bildirmemiştir

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; müşteki ... ile aralarında önceye dayalı husumet bulunan sanığın, hakkındaki şikayeti geri alması için ...'ı silahla tehdit ettiği, akabinde sanığın, evine gelen müştekilere silah doğrulatarak evden gitmelerini engellediği, bir süre sonra ... ve ...'ın gitmesine izin veren sanığın ...'ı evde alıkoymaya devam ettiği iddilarına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Silahla tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede Sanığın üzerine atılı suç için belirlenen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 14.06.2010 'dan temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. B.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan incelemede 1.Sanığın temyiz sebepleri yönünden Dosyadaki olgular itibari ile.

Müştekiler ... ile ...'ın fuhuş yaparak geçimlerini sağladıkları, ... ile sanık arasında, ...'ın "Sanık tarafından fuhuşa teşvik edildiği " iddiası ile şikayetçi olmasından kaynaklı husumet bulunduğu, olay tarihinde müştekiler ile karşılaşan sanığın, ...'ı görünce olay hatırlayarak sinirlendiği ve kuru sıkı tabanca ile şikayetini geri alması için tehdit ettiği, akabinde tarafların konuşarak anlaştıkları ve sanığın daveti üzerine müştekilerin birlikte sanığın evine gittikleri, kısa bir süre sonra sanığın müştekiler ... ve ...'a tabanca göstererek “bundan sonra benimle yarıcı olarak çalışacaksınız,

fuhuştan kazandığınız paranın yarısını bana vereceksiniz” demek suretiyle tehdit ettiği ve ...'a tokat attığı, müştekilerin evden gitmek istemesi üzerine de yeniden silah göstererek evden ayrılmalarına engel olduğu, ardından müşteki ... ve ...'ı “siz dışarı çıkın, ... burada kalacak” diyerek dışarı çıkardığı, ...'ı ise evde alıkoymaya devam ettiği, sanık her ne kadar suçlamayı kabul etmemiş ise de;

müştekilerin birbirleri ile uyumlu beyanları, ...'ın polise haber vermesi üzerine sanığın evine giden kolluk kuvvetinini müşteki ...'ı evde bulması ve evde yapılan aramada silah ele geçmesi karşısında, sanığın her üç müştekiye yönelik ayrı ayrı, silah ile tehdit etmek ve cebir kullanmak sureti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği anlaşılmakla, mahkemenin sübuta ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Diğer yönlerden Karar başlığında müştekiler ... ile ... 'nın isimlerine yer verilmemiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir Müştekiler ... ve ...'ın in fuhuş yapmasını isteyerek, bundan menfaat temin etmek isteyen ve bu nedenle müştekileri rıza dışında evinde alıkoyan sanığın, ... ve ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla işlemesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 unucu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın eleştirilen neden dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenlerle, Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli, 2015/486 E. - 2015/682 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle Karaman

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08/12/2015 tarihli, 2015/486 E.- 2015/682 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak,