Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/13122 K.2024/8379

Sanığın 01.03.2018 tarihli eylemi sebebi ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.11.2018 tarihli iddianamesi ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında İzmir

25. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.01.2019 tarih, 2018/1224 Esas, 2019/24 Karar sayılı kararı ile sanığın 24.03.2018 tarihli eylemine ilişkin yürütülen İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/1022 Esas sayılı dava dosyası ile birleşmesine karar verilmiştir. B.

Sanığın 24.03.2018 tarihli eylemine ilişkin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.09.2018 tarihli iddianamesi ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında İzmir

24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.04.2019 tarih, 2018/1022 Esas, 2019/414 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına karar verilmiştir. C. Kararın istinaf edilmesi ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesi'nin 25.06.2020 tarihli, 2019/2188 Esas, 2020/1805 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hüküm kaldırılarak ek ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; olay tarihinde ele geçirilen maddeyi kolluk görevlilerine kendisinin teslim ettiğine, cezasının kaldırılması ve beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, şüphe ile durdurulan sanığın üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın 01.03.2018 ve 25.03.2018 tarihlerinde, hakkında daha önceden aynı konuda soruşturma yapılıp dava açılmış olmasına karşılık, kullanmak amacıyla bulundurduğu uyuşturucu madde ile yakalanmak suretiyle atılı suçu işlediği, eylemin, suç tarihleri ile iddianame tarihlerine göre, zincirleme suç hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanık hakkında açılan tüm davalar listelendiğinde ilk iddianamenin 22.01.2018 olduğu, bu tarihten önce işlenen suçların 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında tek suç oluşturdukları, diğer suçlar yönünden ilk düzenlenen iddianamenin 08.05.2018 tarihinde düzenlendiği ve 24.03.2018, 01.03.2018, 01.04.2018, 09.03.2018, 11.03.2018 ve 30.04.2018 tarihli eylemlerin tek suç oluşturdukları ve dosyaların birleştirilerek 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi gereğince karar verilmesi gerektiği, ancak bu yönde uygulama yapılmadan,

sanığın eylemlerinin bağımsız olarak yargılama konusu yapıldığı ve istinaf incelemesi dışında ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında kalan 01.04.2018, 09.03.2018, 11.03.2018 ve 30.04.2018 tarihli eylemlerle ilgili verilen 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezasının kesinleştiği, dosyaların birleştirilme imkanı bulunmadığı,

5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında bulunan suçların birleştirilerek karar verilmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince alt sınırdan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılıp 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince ... sayısıda dikkate alınarak takdiren ve teşdiden 1/2 oranında artırım yapılıp 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince 1/6 oranında indirildiğinde 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken,

kesinleşen dosyalardaki mahkeme ilamları ile sanık hakkında yeterince ceza verilmiş olduğu gözetilerek ek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, halde mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

Maddi vakayı değiştirmemesi ve yeni delil toplamaması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmadan hüküm verebileceği değerlendirildiğinden, Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Olayın oluş şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki ikrarı, ekspertiz ve kriminal raporları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, doğrudan dava açma koşullarının oluştuğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği,

sanığın eyleminin 01.04.2018, 09.03.2018, 11.03.2018 ve 30.04.2018 tarihli eylemlere ilişkin dava dosyası kapsamındaki fiillerin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin 25.06.2020 tarihli, 2019/2188 Esas, 2020/1805 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.