Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/13152 E. , 2024/8601 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2233 E., 2019/1709 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istina
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/13152 E. , 2024/8601 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2233 E., 2019/1709 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKİ SÜREÇ A. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.02.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile 31.07.2017 tarihli iddianame ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.11.2018 tarih, 2017/622 Esas, 2018/625 Karar sayılı kararı ile beraat kararı verilmiştir. B. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 23.10.2019 tarihli, 2018/2233 Esas, 2019/1709 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi tarafından verilen hüküm kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; ele geçen uyuşturucu maddeyi görevlilere teslim ettiğine ve samimi ikrarda bulunduğuna, adres değişikliğine ilişkin denetimli serbestlik müdürlüğüne dilekçe vermesine rağmen tebligat gönderilmediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçirilmesi ve ele geçen uyuşturucu maddeyi içmek için aldığını ikrar etmesi ile verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonrası yükümlülüklerine uymaması ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü; Suç tarihinde, emniyet görevlilerince yapılan denetimler sırasında, sanığı görünce kimlik kontrolü yaptıkları, akabinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğu, bunun üzerine sanığın sol el avuç içerisindeki eroini teslim ettiği, muhafaza altına alınan maddenin kriminal incelemesine göre uyuşturucu maddelerden eroin olduğunun anlaşıldığı, sanığın savunmasında, 2 yıldır eroin kullandığını, suça konu uyuşturucuyu Zeytinköy'den tanımadığı bir şahıstan 20 TL karşılığı kullanmak için aldığını, polisler sorması üzerine teslim ettiğini beyan etmiş, sanık hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ancak dosya arasında bulunan denetimli serbestlik müdürlüğü yazısı ve eklerinden anlaşıldığı üzere, sanığın kendisine yapılan uyarıya rağmen yükümlülüklerini yerine getirmemede ısrar ettiği, bu şekilde üzerine atılı kullanma amacı ile uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği anlaşılmış ise de; sanığın üzerine atılı suçun maddi unsuru olan kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta “ısrar” olgusunun ispatı açısından yapılan ikinci tebligatın sanığın 24.03.2017 tarihinde bildirdiği "... Mah. 1174 Sk. Baba Market Yanı No. 10 Kepez/ANTALYA" adresine yapılmadığı, bu adrese yapılan tebligatın bila ikmal dönmesini müteakip Diyarbakır'daki mernis adresine tebligatın yapıldığı, yapılan iki tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesine göre yapıldığı, yapılan tebligatlar usulüne uygun olmakla birlikte sanığın veya aile yakınlarından birinin bu tebligatlardan haberdar olduğunun anlaşılamadığı, hakkaniyet gereği sanığın cezalandırılabilmesi açısından "... Mah. 1174 Sk. Baba Market Yanı No. 10 Kepez/ANTALYA" adresine bir tebligatın daha yapılmasının gerektiği değerlendirilerek “ısrar” olgusunu gösterecek tebligatların mernis adresine yapıldığı görülmekle sanığın yapılan tebligatlardan haberdar olduğu her türlü şüpheden uzak, objektif ve cezalandırmaya yetecek ölçüde kesin kanıtlarla ıspatlanamamış olması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir. B-Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; sanığın suç tarihinde kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma eylemini işlediğinin anlaşıldığı, hakkında verilen kamu davası açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması kararının infazı için denetimli serbestlik müdürlüklerince adına ihtarlı davetiyeler gönderilmesine rağmen sanığın müracaat etmediği, yapılan tebligatların usulüne uygun olduğu bu sebeple ısrar şartının gerçekleştiğinin kabulü gerektiği, buna göre sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile sanık hakkında verilen beraat kararının ortadan kaldırılmasına, sanığın işlediği sübuta ... kullanmak amacıyla uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı kanunun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci ve sekizinci fıkrası ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci, maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği dosya kapsamında sanığın bildirdiği "... Mah. 1174 Sokak Baba Market Yanı No:10 Kepez/ANTALYA" adresine gönderilen tebligatın bila iade olması sonrası mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre usulüne uygun olarak tebliğin yapıldığı görülmekle; olayın oluş şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki ikrarı, ekspertiz raporları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 23.10.2019 tarihli, 2018/2233 Esas, 2019/1709 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.11.2024 tarihinde karar verildi.