Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/13238 K.2024/8375

Başsavcılığının 17.05.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Bergama

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiştir. 3. Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2019 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 10.02.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz isteği, hakkında lehine olan ilk derece mahkemesinin kararının yeniden verilmesine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, park halinde bulunan aracın şüphe üzerine yanına giden kolluk görevlilerinin aracın içerisinde oturmakta olan sanığın üzerinde yaptıkları aramada çeşitli miktarlarda uyuşturucu madde ele geçirdikleri, bunun üzerine sanıktan usulüne uygun olarak kan, kıl ve idrar örneği alındığı, bu örnekler üzerinde yapılan inceleme sonucunda sanığın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Aynı gün sanığın bulunduğu araçta ele geçirilen uyuşturucu maddeler nedeniyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yargılama yapıldığı, yargılama sonunda sanık hakkında Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2019 tarih, 2018/243 Esas, 2019/22 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyet kararı verildiği, Yargıtay

10. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli 2020/1715 Esas, 2021/2992 Karar sayılı bozma kararından sonra, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarih, 2021/185 Esas, 2021/215 Karar sayılı kararıyla aynı suçtan mahkumiyet kararı verildiği, kararın Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli, 2021/16194 Esas, 2022/6222 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık hakkında 5271 sayılı Kanunun 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak, "Sanığın olay tarihinde alınan ifadesinde uyuşturucu kullandığını beyan ettiği alınan kan ve idrar örneğinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği,

dolayısıyla sanık hakkında uyuşturucu ticareti yapmak suçu ile birlikte uyuşturucu madde kullanma suçunun da yasal unsurları itibariyle oluştuğu, bu nedenle sanık hakkında sübut bulduğu taktirde bu halde uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçu ile birlikte ayrıca TCK'nun 191/1 maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanmak suçundan da ayrıca hüküm kurulmasının mümkün olduğu, Bergama

1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen "davanın reddi" gerekçesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın TCK'nun 191/1 maddesince cezalandırılması gerektiği" belirtilip, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.

İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce aynı suçtan dolayı Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal edilmesi nedeniyle sanık hakkında kamu davası açıldığından bahisle, temyiz inceleme konusu eylemleri nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığının belirtildiği ancak; daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği, tebliğ evrakları, kesinleşme tarihi ya da ihlal eylemine ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği,

bu evrakın incelenen dosya arasında bulunmadığı ya da kamu davasının ertelenmesi kararına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzenlenmiş bir inceleme tutanağının da dosya arasında yer almadığı anlaşılmakla, Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hükmün,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu dava dosyasında verilecek kararı da etkileyeceğinin gözetilmesi gerektiği, Dairemizin 27.03.2024 tarihli ve 2024/12622 Esas, 2024/2780 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun kesinleşene kadar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan işlenen tüm suçların tek suç olup ancak alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceği,

sanık hakkında daha önceden verilmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı/kararlarına ilişkin dosyanın/dosyaların aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup, incelenen 08.06.2018 tarihli eylemi yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, B.

28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının temyiz inceleme konusu olay bakımından tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, C. Sanığın tekerrüre esas alınan Manisa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2016/443 Esas ve 2016/680 Karar sayılı ilamında suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olması nedeniyle; hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2019/3183 Esas, 2021/240 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi