Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17708 K.2024/4557

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik, resmi belgede sahtecilik suçlarından dava açılmıştır. 2. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 08.11.2021 tarihli kararı ile. "Sanığın, mağdurun kimlik bilgilerini kullanarak düzenlettiği sahte kimlikle mağdurlar Garanti Bankası AŞ ve ...

Bank AŞ'ye müracaat ederek kredi kartı sözleşmesi imzalamak suretiyle sahte kredi kartı düzenlenmesini ve teslimini sağlaması eyleminin banka sayısınca TCK.nın 245/2, 43. maddeleri, bu sahte kartı değişik yer ve zamanda kullanarak menfaat temin etmesinin ise yine banka sayısınca TCK.nın 245/3, 43. maddeleri kapsamında cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemlerin kül halinde tek suç kabulüyle TCK'nın 245/3. maddesi gereğince hüküm kurulması, Kabule göre de.

Sahte olarak üretilen kartın birden fazla harcamada kullanılması halinde TCK.nın 43. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekeceğinin gözetilmemesi," nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir. 4. Malatya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb. ve sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, tek suç oluştuğundan iki ayrı ceza verilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın, ...

Bankasından müştekinin kimliği kullanılmak suretiyle çıkarttığı sahte nüfus cüzdanı ile, 00*****63 hesap no üzerinden, 54*********86 nolu Advantage Card aldığı, bu kartla yapmış olduğu alışverişler karşılığı 8.367,13 TL kart borcunu ödemediği, Ayrıca Malatya ........., Bankası Şubesinden de aynı kimlikle 011****40 nolu hesabı açtırmak suretiyle 4043*******1015 nolu Bonus Card aldığı ve kart borcu olan 6.333,88 TL'yi ödemediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sahte Banka veya Kredi Kartı Kullanmak Suretiyle Yarar Sağlama Suçu Yönünden, 1. İddia, sanık savunması, katılan beyanları, banka yazıları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılan ...'in kimlik bilgilerini kullanarak düzenlettiği sahte kimlik ile mağdur ...

Bank A.Ş'ye müracaat ederek kredi kartı sözleşmeleri ile kredi kartı talebinde bulunduğu ve bu kartla yapılan birden fazla alışveriş sebebiyle 8.367,13 TL kredi kartı borcu oluştuğu anlaşılmakla, mahkemenin sübuta ve suç vasfına ilişkin kabulünde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. B.

Başkalarına Ait Banka Hesaplarıyla İlişkilendirilerek Sahte Banka veya Kredi Kartı Üretme, Satma vb. Suçu Yönünden, Ceza Genel Kurulunun 18.11.2021 tarihli ve 2019/8-154 Esas, 2021/576 Karar sayılı ilamı gözetildiğinde.

5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen sahte kredi kartı üretme suçunun 5464 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin ikinci fıkrasında hüküm altına alınan kredi kartı sözleşmesindeki sahtecilik suçunu bünyesine aldığı ve bu suçu tükettiği, bu durumda kredi kartı sözleşmesindeki sahtecilik suçunun sahte kredi kartı üretme suçunun unsuru olduğu, kredi kartı sözleşmesi ve ekinde yer alan belgede sahtecilik yapma eylemi nedeni ile sanık hakkında sahte kredi kartı üretme suçu bakımından zincirleme suç hükümleri uygulanmasının mümkün olmadığı cihetle.

Sanık hakkında sahte banka ve kredi kartı üretme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesi ile hükmolunan cezada aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini isabetli bulunmamış ise de bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sahte Banka veya Kredi Kartı Kullanmak Suretiyle Yarar Sağlama Suçu Yönünden, Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Malatya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2023 tarihli ve 2021/506 Esas, 2023/159 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Başkalarına Ait Banka Hesaplarıyla İlişkilendirilerek Sahte Banka veya Kredi Kartı Üretme, Satma vb. Suçu Yönünden, Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Malatya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2023 tarihli ve 2021/506 Esas, 2023/159 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi çıkarılarak,