Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17810 K.2024/4134

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri, mağdurlar ..., ..., ..., ...'a yönelik eylemleri nedeniyle cinsel taciz ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca Asliye Ceza Mahkemesinde dava açılmıştır. 2.Gaziantep

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2017 tarih ve 2016/760 Esas, 2017/803 Karar sayılı kararı ile sanığın katılan ...'ya yönelik eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kalabileceği gerekçe gösterilip yargılama yapma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir. 3. Gaziantep

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Gaziantep

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2018 tarihli kararının mağdurlar vekili, sanık müdafii ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (Bakanlık) vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 10.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün eylemin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kaldığı belirtilerek bozulmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurularının ise esastan reddine karar verilmiştir. 5. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 10.02.2021 tarihli kararının sanık müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin, 16.02.2023 tarihli, 2022/469 Esas, 2023/592 Karar sayılı kararıyla "...suçun işleniş şekli, yer ve zamanı ile zararın ağırlığı göz önünde bulundurularak, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerinde belirtilen kıstaslar uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan makul oranda uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekirken, temel hapis cezasının yazılı şekilde alt sınırdan tayin edilmesi" hukuka aykırı bulunarak kararın bozulmasına karar verilmiştir.

6.Yargıtay bozma ilamı sonrası, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2023 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri, sanık hakkında verilen cezanın yeterli olmadığına ve üst sınırın esas alınması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafinin temyiz sebepleri, soyut ve mesnetsiz değerlendirme ve eksik inceleme ile karar verildiğine, hükmün gerekçe içermediğine, mahkumiyet hükmünün çelişkili mağdur beyanlarına dayandırıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına, hürriyeti tahdit eyleminin cinsel istismar eylemi ile sınırlı olması nedeniyle suçun unsurlarının oluşmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, lehe delillerin toplanmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin hukuka aykırı olarak uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir.

3.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın, eve gitmek üzere otostop çeken mağdurlar ile katılan ...'i eve gideceklerini söylemelerinden sonra arabasına alarak, eve götürme bahanesiyle, hile ile istekleri dışında Yeşil Vadi Parkı'nın yakınında bulunan dağlık bölgeye götürüp mağdurlar ve katılandan cinsel organlarını açmalarını isteyip katılanın cinsel organına da dokunmak suretiyle mağdurlar ile katılanların cinsel amaçla hürriyetlerini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Bozma kararı sonrası, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, katılan ...'e yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekil nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

sanık müdafinin, katılan Bakanlık vekilinin ve katılan ... vekilinin temyiz sebepleri reddedilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/121 Esas, 2023/624 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Gaziantep