Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18253 K.2025/2072

Başsavcılığının 31.10.2005 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245/2. maddesi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde İstanbul

26. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli kararı ile dört defa 5237 sayılı Kanun'un 245/2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası; bir defa 5237 sayılı Kanun'un 245/3, 35, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme karşı hükümlü ve müdafiinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verildiği, kararın kesinleşmesini müteakip hükümlünün yeniden yargılanma talebinde bulunması üzerine İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2023 tarihli ek kararı ile yeniden yargılanma talebinin reddine karar verildiği, bu karara karşı hükümlünün itirazına ilişkin olarak İstanbul

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2023 tarihli kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 23.02.2024 tarihli ve 2024/351 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/28913 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin. “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanunun 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir” şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümde belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılanma hakkının bir uzantısı olarak,

olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda ilk yargılamada görev alan Hâkim*********'in yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair ek kararda da görev almış olduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un "Yenileme isteminin kabule değer olup olmadığı kararı ve mercii" başlıklı 318. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası; “(1) Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir...”

2. Aynı Kanun'un "Yargılamaya katılamayacak hâkim" başlıklı 23. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası; “(3) Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hakim aynı işte görev alamaz.” Şeklinde düzenlenmiştir. 3. Belirtilen yasal düzenlemeler uyarınca, aynı olay hakkında daha önce görüşünü belirtmiş olan hakimin, daha sonra yargılamanın yenilenmesi sürecinde görev yapması önlenerek hakimin tarafsızlığı sağlanmıştır.

Kanun koyucunun amacı ile adil yargılanma ilkesi gereğince bu hükmün geniş yorumlanması ve mahkumiyet kararında görev yapan Hâkim *********'in, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararda görev yapamayacağının kabul edilmesi gerekmektedir. 4. Kanun yararına bozma istemine konu dava dosyasında. İstanbul

26. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli mahkumiyet hükmünü veren hakim'in dava ile ilgili yargılama yaparak ulaştığı kanaatini ilk hükümle dosyaya yansıtması nedeniyle yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olup olmadığına ilişkin yapılan değerlendirmede önceki kanaatinden etkilenebileceğinden, istem hakkında farklı hâkim tarafından karar verilmesi gerektiği gözetilerek itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR