Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/2196 K.2024/6431

Başsavcılığı'nın 14.06.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul

15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü maddesi ve 62 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin

4. Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; alınan görüntü kaydının hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna, suç yaratıldığına, madde verildiğine ilişkin görüntü olmadığına, tanık beyanlarının yeterli olmadığına, sanığın kastının olmadığına, masumiyet karinesinin uygulanması ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. 1. Dava konusu olay, gizli soruşturmacı görevlendirme işleminin yapılması sonrası NGS207, NGS227 ve NGS242 kodlu gizli soruşturmacı görevlilerinin, 18.01.2022 günü 18.40 sıralarında araçla gelerek uyuşturucu madde ticaretinde bulunan şahıslara yönelik çalışmalara başladığı, araçlarını park haline geçirerek beklemeye başladıktan bir müddet sonra sanığın görüldüğü, ardından sanık ile bir müddet göz teması kurulduktan sonra sanığın aracın sağ ön camından görevlilerin yanına geldiği ve araca bindiği, sanığın metamfetamin maddesini verdiği, karşılığı olan 100 TL paranın sanığa verildiği,

bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, gizli soruşturmacı beyanları, bilirkişi raporu ve Kriminal Laboratuvardan alınan raporlar mevcuttur. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü.

Dava dosyası kapsamındaki tüm deliller ile özellikle sanığın fotoğraf ve video kaydında kendisini gördüğünü beyan etmesi karşısında sanığın metamfetamin cinsinden uyuşturucu maddeyi gizli soruşturmacılara satmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü.

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, İlk derece mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle;

olay ve güven alımı tutanakları, uyuşturucu madde hakkındaki uzmanlık raporu, gizli soruşturmacıların beyanları, maddenin ele geçiriliş biçimi ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık müdafiininalınan görüntü kaydının hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna, suç yaratıldığına, madde verildiğine ilişkin görüntü olmadığına, tanık beyanlarının yeterli olmadığına, sanığın kastının olmadığına, masumiyet karinesinin uygulanması ve beraat etmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/3419 Esas, 2022/2501 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.