Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/22825 K.2025/1966

Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı 1.Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2024 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 03.06.2024 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 03.06.2024 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin 27.06.2023 tarihli ek kararı ile hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın, müştekinin kredi kartını kullanarak cep telefonu faturasını ödeyerek atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda. Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli, 2018/750 Esas, 2020/262 Karar sayılı kararına yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 22.02.2022 tarihli 2021/4314 Esas, 2022/875 Karar sayılı eksik inceleme ve araştırma nedeniyle bozma kararı sonrasında, Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2024 tarihli, 2022/254 Esas, 2024/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilip, Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine temyiz incelemesine konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının verildiği belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-e maddesinde hangi hallerde bölge adliye mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesi kararlarının bozulmasına karar verilebileceği düzenlenmiştir.

Anılan fıkradaki düzenlemeye göre, Bölge Adliye Mahkemeleri, ilk derece mahkemesi kararlarının, sadece 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinin, (g) ve (h) fıkraları hariç olmak üzere, ancak bu maddede sınırlı olarak belirtilen kesin hukuka aykırılık halleri bulunması durumunda bozulmasına karar verebilecektir.

Kesin hukuka aykırılık dışında verilen, eksik inceleme ve araştırma yapıldığı veya mahkumiyet hükmünün beraat, beraat hükmünün ise mahkumiyet olması gerektiği gibi gerekçelerle bozma kararı verilemeyecektir. Bu tür kararlar istinaf başvurusu sonrası Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilmesi gereken kararlardır.

Bölge Adliye Mahkemesince kesin hukuka aykırılık halleri dışında verilen bozma kararları sonrası ilk derece mahkemesince verilen kararların Bölge Adliye Mahkemesince benimsenerek esastan ret kararı verilmesi halinde tarafların iki dereceli yargılama ve somut olarak temyiz yoluna başvuru hakkının elinden alınması sonucu ortaya çıkmaktadır. Somut dava dosyasında, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 22.02.2022 tarih 2021/4314 Esas, 2022/875 Karar sayılı bozma kararı incelendiğinde, bozma kararının, ilk derece mahkemesince eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmasına ilişkin olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sınırlı olarak belirtilen kesin hukuka aykırılık hallerinin mevcut olmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesince, bozma sebebi yapılan hususlara ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun'un 208/1-g maddesi uyarınca gerekli tedbirler alınıp davanın yeniden görülebileceği ve sonucunda da bir karar verilmesi mümkün olduğu nazara alındığında, bozma konusu olarak gösterilen eksikliklerin ilk derece mahkemesi tarafından yerine getirilip sanık hakkında atılı suçtan verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi kapsamında kesin nitelikte kabul edilemeyecektir.

Bu itibarla, söz konusu kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu, aksi halde hukuka aykırı uygulama ile temyiz kanun yoluna başvurmak isteyen tarafın iki dereceli yargılama ve itibarla temyiz hakkının elinden alınmasının söz konusu olduğu belirlenerek, Tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi yönündeki düşünceye iştirak edilmemiş, aynı gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin reddine dair 27.06.2024 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu tespit edilmiştir.

Sanığın aşamalardaki savunmaları, banka cevabi yazıları, Bilgi Teknolojileri Kurumu cevabi yazısına göre suç tarihinde sanığın kullanımındaki cep telefonu numarası ile fatura ödemesi için arama yapılmadığının tespit edilmesi ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 03.06.2024 tarihli, 2024/1339 Esas, 2021/1321 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz itirazları ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Merzifon