Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24145 K.2024/9097

Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, "dosyamızda tekerrüre esas alınan Alaşehir (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 04.02.2010 tarihli ve 2009/786 Esas - 2010/76 Karar sayılı hükmünün Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 16.02.2015 tarihli ve 2014/41296 Esas - 2015/17602 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği; dosyamızın, 01.06.2012 olan suç tarihi ve 10.03.2015 olan kesinleşme tarihinin, tekerrüre esas alınan suçun kesinleşme tarihi olan 16.02.2015 tarihinden önceye ait olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ayrıca adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca bir sabıkanın da bulunmadığından" bahisle hükümdeki tekerrüre ilişkin kısım çıkarılarak İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün düzeltilerek onanması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizin 10.03.2015 tarihli ve 2014/21697 Esas, 2015/13338 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın temyiz talepleri reddedilmiştir. Ancak. Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/1 Esas, 2013/422 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 01.06.2012, kesinleşme tarihinin ise 10.03.2015 olduğu, hükümlerde tekerrüre esas alınan Alaşehir (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 04.02.2010 tarihli ve 2009/786 Esas - 2010/76 Karar sayılı hükmünün Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 16.02.2015 tarihli ve 2014/41296 Esas - 2015/17602 Karar sayılı ilamı ile 16.02.2015 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmesi ve sanığın başkaca tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunmaması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmedilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi isabetsiz bulunmuş olup,

bu hususun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesine göre Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2014/21697 Esas, 2015/13338 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa

13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2023 tarihli 2013/1 Esas, 2013/422 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hükümlerin tekerrür uygulamasına ilişkin kısımları olan (A) bendinin dördüncü fıkrasında ve (B) bendinin dördüncü fıkrasında yer alan “ Sanığın Alaşehir Sulh Ceza Asliye Ceza Mahkemesinin 2209/786-1010/76 esas ve karar sayılı ilamı ile erteli 5 ay hapis cezasına mahkum olduğu anlaşılmakla sanığa verilen cezanın 5237 Sayılı TCY’nın 58/6 maddesi uyarınca mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın tamamıyla infazından sonra denetimli serbestli,k tedbiri uygulanmasına, " ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğnameye kısmen uygun olarak,