Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/2441 K.2024/7212

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A.Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a, 53/1, 54, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B.Karşıyaka 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun 188/3, 4-a, 62, 52, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir. C.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2023/121 Esas, 2023/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanık tarafından kullanılan ve seyir halindeyken durdurulan araçtan inen sanığın ellerini pantolonun arkasına sokarak tedirgin hareketlerde bulunması üzerine yapılan müdahale ile avucunda sakladığı paketler içerisinde kokain uyuşturucu maddesi ele geçirildiği, sanık maddenin kendisine ait olduğunu beyan ettiği, ele geçirilen maddenin miktar itibarı ile kişisel kullanım sınırlarının üzerinde bulunduğu, satışa hazır halde paketlerde olduğu, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 11.07.2022 günü şoförü sanık ... olan 35 *** 470 plakalı araç kolluk görevlileri tarafından durdurulduğu, sanık ...'ün ellerini pantolonun arkasına sokmaya çalıştığı görülünce müdahale edildiği ve avcundaki şeffaf naylon poşetler içindeki uyuşturucu maddenin sanık ...'ün kendisine ait olduğunu bildirdiği, ele geçen maddelerin satışa hazır halde bulunması, sanıktan ele geçirilen kokain miktarının günlük ve haftalık kullanım sınırının üzerinde olduğu, sanık savunmasının da tevil yorumlu ikrar niteliğinde olduğu,

savunmalarında yalnız kokain maddesini kullandığını belirtmesine karşın yine kendi beyanına göre hakkında esrar maddesi kullandığı gerekçesiyle derdest dava dosyasının bulunduğu dikkate alındığında sanığın kullanmak için uyuşturucu maddeleri bulundurduğu şeklindeki savunmalarına itibar edilmediği, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

sanığın olay günü kişisel kullanım miktarının üzerinde satışa hazır şekilde paketlerde olan kokain uyuşturucu maddesini kullanma amacı dışında bulundurmak suretiyle atılı uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti suçunu işlediği anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2023/121 Esas, 2023/27 karar sayılı kararında sanık ve müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.