Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/25227 K.2025/2797

Kanun'a aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 15/son maddesi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Malatya

3. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.11.2012 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 15/son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükümlünün denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Malatya

12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verildiği, söz konusu kararın, istinaf edilmeksizin 29.11.2023 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 18.10.2024 tarihli ve 2024/5590 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108143 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Kanunu'nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, sanığın müsnet suçu 22/01/2012 tarihinde işlediği, 28/11/2012 tarihinde savunmasının alındığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 06/12/2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın 27/11/2015 tarihinde yeniden suç işlediği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06/12/2012 tarihi ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 27/11/2015 tarihi arasında (2 yıl 11 ay 21 gün) dava zamanaşımı süresinin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince duracağı, sanığın savunmasının alındığı tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve sanığın savunmasının alındığı 28/11/2012 tarihinden itibaren hükmün açıklandığı 21/11/2023 tarihine kadar geçen süreden (10 yıl 11 ay 24 gün) dava zamanaşımı süresinin durduğu süre çıkarıldığında 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden,

zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un "Dava zamanaşımı" başlıklı 66. maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili olan (e) bendi ve ikinci fıkrası; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; ... (e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, Geçmesiyle düşer." Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hükümlünün yargılamaya konu 6136 sayılı Kanun'un 15/son maddesine aykırılık suçu için anılan Kanun maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, hükümlünün Malatya

3. Sulh Ceza Mahkemesinde alınan 28.11.2012 tarihli savunması ile zamanaşımı süresinin kesildiği, 8 yıllık zamanaşımının bu tarihten itibaren yeniden işlemeye başladığı ve bu tarihten sonra dava zamanaşımı süresini kesen başkaca bir işlemin olmadığı,

zamanaşımını kesen son işlem olan hükümlünün mahkeme huzurundaki 28.11.2012 tarihli savunmasından hükmün açıklandığı 21.11.2023 tarihine kadar geçen süreden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.12.2012 tarihi ile denetim süresi içerisinde kasıtlı suçun işlendiği 27.11.2015 tarihi arasındaki 2 yıl 11 ay 21 günlük durma süresi de mahsup edildiğinde, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR