Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/4284 K.2025/1629

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

sanık ... ve müdafiinin temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık ... ve müdafilerinin temyiz istemlerine hasren yapılan incelemede, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2019/239 Esas, 2022/679 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 43, 62/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/978 Esas, 2023/1133 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

1. Temyiz Sebepleri Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine uyulmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanığın kullanıcı olduğuna, uyuşturucu maddenin yıllık kullanım sınırında kaldığına, tanık beyanlarının çelişkili ve atfı cürüm niteliğinde olduğuna ve hükme esas alınamayacağına ilişkindir.

2. Değerlendirme ve Gerekçe A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Sanık müdafii kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, vekaletnamesinde kanun yollarından vazgeçme yetkisi bulunan sanık müdafiinin 05.09.2023 tarihli dilekçe ile sanığın ise 26.07.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır. B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın 13.12.2017 tarihli eyleminin diğer eylemlerinden yaklaşık 1 yıl öce gerçekleştiği, bu hali ile fiili kesinti oluştuğu ve diğer eylemlerle aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değerlendirilemeyeceği, bu bağlamda ayrı ceza verilmesi gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca zincirleme şekilde cezalandırılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

13.12.2017 tarihinde durumundan şüphelenilen tanık A.A.'nın durdurulduğu, yere attığı 1 paket eroini temyiz dışı sanık D.T.'den aldığını beyan ettiği, akabinde D.T.'nin yakalanarak yapılan kaba üst aramasında 2 paket eroin ele geçirildiği, D.T.'nin uyuşturucu maddeleri amcasının oğlu olan sanık ...'ten aldığı, 05.12.2018 tarihinde devriye görevi sırasında durumundan şüphelenilen tanık H.K.'nın kaçmaya çalışırken yere attığı uyuşturucu paketinde sanık ...'in parmak izinin tespit edildiği,

30.01.2019 tarihinde görevlileri gördüğü anda kaçarak elinde bulunan uyuşturucu maddeleri ahıra atan tanık O.D.'nin, bahse konu eroini sanık ...'i arayarak satın aldığı, iddialarına ilişkin olarak.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, tüm delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşıldığından, sanık ve müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyizden vazgeçme nedeniyle sanık yönünden dava dosyasının Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/978 Esas, 2023/1133 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Şanlıurfa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasından adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer aylık eşit aralıklar ile 24 eşit taksitte ödenmesine,

taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına,” ibaresi eklenmek suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa